ဧည့္ပရိသတ္ ၃ဝ ၏ လက္ခုပ္သံမ်ား က ခန္းမတစ္ခုလုံးပဲ႔တင္ထပ္ေအာင္ ျမည္ ဟိန္းသြားေလသည္။

ဆရာစိတိၱေအာင္ကပရိသတ္ကိုဦးညႊတ္အရိုအေသျပဳလိုက္၏ ။

အခမ္းအနားအစီအစဥ္ေၾကျငာသူ မိန္းကေလး၏ အသံက ေဆာင္းေဘာက္မ်ား မွတစ္ဆင္႔ ထြက္ေပၚလာေလသည္။

''မဂၤလာပါရွင္၊ ဆရာစိတၲ ေအာင္ရဲ႕ စိတ္ပညာျပကြက္နံပါတ္-၃ ကုိ ျပသတင္ဆက္လို႔ ၿပီးပါၿပီ။ ဆက္လက္ၿပီး ဆရာစိတၲေအာင္ရဲ႕ အေကာင္းဆုံး အစီအစဥ္ ျဖစ္တဲ႔ စိတ္ပညာျပကြက္ ၄ကုိ တင္ဆက္မွာ ျဖစ္ပါတယ္''

ပရိတ္သတ္ထဲမွ လက္ခုပ္သံတခ်ိဳ႕ ထပ္မံေပၚထြက္လာျပန္၏ ။

''ဂုဏ္သေရရွိ ဧည့္ပရိသတ္မ်ား ရွင့္၊ စိတ္ပညာျပကြက္၄ ကုိ မတင္ဆက္ခင္မွာ ဆရာစိတၲ ေအာင္အေနနဲ႔ ေခတၲ အနားယူဖုိ႕ လိုအပ္တဲ့အတြက္ ဆရာအနားယူခ်ိန္ကုိ အားလပ္ခ်ိန္အ ျဖစ္သတ္မွတ္အနားေပးပါတယ္ရွင္။ ဧည့္ပရိသတ္မ်ား အေနနဲ႔လည္းအနားယူအပန္းေျဖရင္း ႏွစ္သက္္ ရာ အစားအေသာက္မ်ား ကုိယူငင္စားသုံးႏုိင္ပါတယ္ရွင္။ အခမ္းအနားကုိ ၁ဝ နာရီ ၃ဝမိနစ္အခ်ိန္မွာ ျပန္လည္စတင္မွာ ျဖစ္ပါတယ္ရွင္။ ေက်းဇူးတင္ပါတယ္ရွင္''

စိတၲ ေအာင္ အစြမ္းအစျပသသည့္စားပြဲကုိ ဂငယ္ပုံသၭဏာန္ ဝိုင္းပတ္ထားသည့္ကုလားထုိင္မ်ား ေပၚမွ ဧည့္သည္၃ဝ သည္ ေၾကညာသံဆုံးသည္ႏွင္႔ ထုိင္ရာမွထလိုက္ၾကသည္။

စိတၲ ေအာင္၏ အစြမ္းျပပြဲ ပထမပုိင္းကုိ မိနစ္ ၃ဝ ၾကာထုိင္ၾကည့္ခဲ့ၿပီးၿပီမုိ႔ အခ်ိဳ႕က အေပါ့အပါးသြားရန္ သန္႔စင္ခန္းထဲသုိ႕ ဝင္သြားၾကေလသည္။ အခ်ိဳ႕က ဘူေဖးစနစ္ျဖင့္ ယူငင္စားေသာက္ႏုိင္ေသာ စားေသာက္ဖြယ္မ်ား တင္ထားသည့္ စားပြဲဆီသုိ႕ သြားၾကေလသည္။

ဆရာစိတၲ ေအာင္ကုိယ္တုိင္မွာ မူ သူ႕အတြက္ သီးသန္႔စီစဥ္ေပးထားေသာ နားေနခန္းေလးထဲသုိ႕ ဝင္သြားေလ၏ ။

အစီအစဥ္ေၾကညာခဲ့သည့္ စိတၲ ေအာင္၏ ကုိယ္ေရး လက္ေထာက္ အမိ်ဳးသမီးေလးက သူမ၏ ဆရာဝင္သြားသည့္နားေနခန္းထဲသုိ႕ ေနာက္မွ လိုက္ပါသြားေလသည္။

စိတိၱေအာင္၏ ကိုယ္ေရး လက္ေထာက္ ျမႏွင္းဆီ အခန္းထဲသုိ႕ေရာက္ခ်ိန္တြင္ ဆရာက ဒရင္းဘက္ေပၚတြင္ လွဲကာ မ်က္လုံးမ်ား ေမွးစင္း၍ အနားယူေနေလၿပီ။

စိတၲ ေအာင္၏ အသက္ေမြးဝမ္းေက်ာင္းပညာကစိတ္၏ အစြမ္းအစ ကုိ ျပသရသည့္ပညာမုိ႔ စိတ္အာ႐ုံကုိ အလြန္ပင္စုစည္းအားစုိက္ရသည့္အတြက္ ပင္ပန္းႏြမ္းနယ္လွပါသည္။

ထုိ႕ေၾကာင့္ စိတၲ ေအာင္က ယခုကဲ႔သုိ႕ စိတ္ပညာစြမ္းျပပြဲမ်ိဳးကုိ တစ္လလွ်င္ တစ္ႀကိမ္သာ ျပဳလုပ္ေလသည္။

ျပပြဲတစ္ႀကိမ္ျပဳလုပ္တုိင္းလည္း လူအေယာက္ ၃ဝတိတိကုိသာ ကန္႔သတ္၍ ၾကည့္႐ႈခြင့္ျပဳထားပါသည္။ လူ ၃ဝထက္ပုိပါက စိတ္ပ်ံ႕လြင္႔မည္ စုိး၍ ကန္႔သတ္ထားရျခင္း ျဖစ္သည္။

ျပပြဲသည္လည္း စင္ျမင္႔ေပၚမွ ေဖ်ာ္ေျဖသည့္ ပြဲမ်ိဳးမဟုတ္ဘဲ ျပသသူႏွင္႔ ၾကည့္႐ႈသူ ၾကမ္းတစ္ေျပးတည္း ထုိင္ၾကည့္ရသည့္ပြဲမ်ိဳး ျဖစ္ပါသည္။ ထုိ႕ေၾကာင့္ စိတၲ ေအာင္က ပရိသတ္ ၃ဝ ကုိ သူအစြမ္းျပသည့္ စားပြဲအား ဂငယ္ပုံ ပတ္ဝုိင္းကာ အနီးကပ္ၾကည့္႐ႈႏုိင္ေအာင္ ထုိင္ခုံမ်ား စီစဥ္ထားျခင္း ျဖစ္ပါသည္။

ျပပြဲကုိလည္း လြန္စြာ ပင္တိတ္ဆိတ္ၿငိမ္သက္သည့္ ေနရာတြင္ ျပဳလုပ္ရသည့္အတြက္ ဟုိတယ္ႀကီးမ်ား ၏ အေပၚဆုံးထပ္ ခန္းမမ်ား ထဲ၌ က်င္းပရၿမဲ ျဖစ္ေလသည္။

စိတၲ ေအာင္၏ အစြမ္းျပပြဲမွာ ဟုိတယ္ခန္းမႀကီးမ်ား ၌ ျပဳလုပ္ျခင္း၊ လူဦးေရကန္႔သတ္ထားျခင္း၊ တစ္လတစ္ႀကိမ္သာျပဳလုပ္ျခင္းတုိ႔ေၾကာင္႔ အခေၾကးေငြ မ်ား ျပားလွပါသည္။ သာမန္ၾကည့္ခ်င္ပြဲတစ္ခု၏ ဆယ္ဆမွ် ေပးရေလသည္။

သုိ႕ေသာ ္ စိတၲ ေအာင္ကဲ့သုိ႕ စိတ္ပညာအစြမ္းအစျပႏုိင္သူမွာ ျမန္မာႏိုင္ငံ၌ စိတၲ ေအာင္ တစ္ေယာက္ တည္းရွိေလရာ ၾကည့္႐ႈလို၍ နာမည္ စာရင္း ေပးတန္းစီထားသူမ်ား မွာ တစ္ႏွစ္ စာမကမ်ား ျပားလွေပ၏ ။

စိတ္ပညာစြမ္းျပပြဲၾကည့္႐ႈရန္ စာရင္းေပးထားသူမ်ား ကုိျမႏွင္းဆီက ေသခ်ာမွတ္သား စာရင္းသြင္းထားရသည္။ အလွည့္က်သူမ်ား ကုိ မည္ သည့္ ေနရာ၊ မည္ သည့္အခ်ိန္တြင္ ျပပြဲျပဳလုပ္မည္ ျဖစ္ေၾကာင္း တစ္ပတ္ႀကိဳတင္ အေၾကာင္းၾကားရသည္။ သုိ႔မွသာအလွည့္က်သူ မအားလပ္ပါက ေနာက္ တစ္ေယာက္ တက္ေရာက္ရန္ အစားထုိးႏိုင္မည္ ျဖစ္ေပသည္။

စိတၲ ေအာင္၏ ျပပြဲတုိင္းအတြက္ အနီးကပ္ ကူညီသူမွာ တစ္ဦးတည္းေသာ တပည့္လည္း ျဖစ္၊ လက္ေထာက္လည္း ျဖစ္၍ ကုိယ္ေရး အတြင္ းေရး မွဴးလည္း ျဖစ္ေသာ ျမႏွင္းဆီပင္ ျဖစ္ပါသည္။

ျပပြဲခန္းမထဲတြင္ ေတာ့ ဧည့္ပရိသတ္မ်ား က စားေသာက္ဖြယ္မ်ား ကုိ စားေသာက္ရင္း ဆရာစိတၲ ေအာင္၏ အစြမ္းအစမ်ား ကုိခ်ီးမြမ္းေျပာဆုိလ်က္ ရွိေလသည္။

သူတုိ႔သည္ စိတၲ ေအာင္၏ စိတ္စြမ္းအင္ျပကြက္ သုံးကြက္ကုိ ၾကည့္႐ႈခဲ႔ၿပီးေလၿပီ။

စိတၲ ေအာင္၏ ပထမဆုံး စိတ္စြမ္းအင္ျပကြက္မွာ ပစၥည္းမ်ား ကုိ ကုိင္တြယ္ၾကည့္႐ႈ၍ ပစၥည္းပုိင္ရွင္၏ စိတ္ေနစိတ္ထားႏွင့္ ဘဝတစ္စိတ္ တစ္ေဒသကုိ ေျပာျပသည့္ျပကြက္ ျဖစ္သည္။

အသက္ ၄ဝ ေက်ာ္အမ်ိဳးသမီးတစ္ဦးက သူမ လက္တြင္ ဝတ္ဆင္ထားေသာ လက္စြပ္ကုိခြၽတ္၍ စိတၲ ေအာင္ လက္ထဲသုိ႕ထည့္လုိက္သည့္အခါ စိတၲ ေအာင္က လက္စြပ္ကုိ လက္ထဲတြင္ ဆုပ္ထားကာ ေခတၲ မွ် အာ႐ုံယူၾကည့္ၿပီးေနာက္ ေအာက္ပါအတုိင္းေဟာေျပာခဲ႔ေလသည္။

''ဒီလက္စြပ္ဟာ အစ္မႀကီးကုိ အစ္မႀကီးရဲ႕ ခင္ပြန္းကလက္ထပ္ လက္စြပ္အ ျဖစ္ေပးခဲ႔တဲ့ လက္စြပ္ ျဖစ္ပါတယ္။ အစ္မႀကီးရဲ႕ ခင္ပြန္းသည္ဟာ အခုအခ်ိန္မွာ ကြယ္လြန္ၿပီး ျဖစ္ပါတယ္။သူဟာ အစ္မႀကီးကုိ အင္မတန္ ၾကင္နာၿပီး ခ်စ္ခင္ခဲ့တဲ့ ခင္ပြန္းေကာင္းတစ္ဦး ျဖစ္ပါတယ္။ သူဟာ မကြယ္လြန္မီက အင္ဂ်င္နီယာလုပ္ငန္းနဲ႕ အသက္ေမြးခဲ႔တဲ့သူတစ္ဦး ျဖစ္ပါတယ္''

စိတၲ ေအာင္၏ ေဟာေျပာခ်က္မ်ား မွာ တိက်မွန္ကန္လြန္းသည့္အတြက္ လက္စြပ္ရွင္ အမ်ိဳးသမီးႀကီးသည္ ကြယ္လြန္သူခင္ပြန္းသည္ကုိ သတိရကာ ငုိေၾကြးခဲ႔ရေလသည္။ ဆရာ၏ ေဟာေျပာမႈ မွန္ကန္ေၾကာင္းလည္း အမ်ား သိေအာင္ ဝန္ခံခဲ့ေလ၏ ။

စိတၲ ေအာင္သည္ ပြဲၾကည့္ပရိသတ္ထဲမွ လာေပးေသာ ပစၥည္းမ်ား ကုိ ကုိင္တြယ္ကာ အာ႐ုံယူၾကည့္ၿပီး ေဟာေျပာခဲ့ရာအားလုံးမွန္ကန္ခဲ့ေလ၏ ။ ပရိသတ္၏ စိတ္ေက်နပ္မႈ ကုိ ရရွိခဲ့ပါသည္။

ဒုတိယျပကြက္မွာ ခန္းမအတြင္ းရွိပစၥည္းမ်ား ကုိ လက္ႏွင္႔ကုိင္ တြယ္ ထိေတြ ႕ျခင္းလုံးဝမျပဳဘဲ ေနရာမွ ေရြ႕လ်ားေအာင္စိတ္ျဖင့္ အမိန္႔ေပးသည့္ျပကြက္ ျဖစ္သည္။ စိတၲ ေအာင္သည္စားပြဲကုလားထုိင္မ်ား ကုိ ပရိသတ္မ်က္ေမွာ က္မွာ ပင္ ေနရာမွ သိသိသာသာ ေရြ႕လ်ားသြားေအာင္ စိတ္ႏွင္႔ အမိန္႔ေပးခိုင္းေစျပခဲ႔ေလ၏ ။

ခန္းမႀကီး၏ တစ္ဖက္ေထာင္႔မွ အျခားတစ္ဖက္ေထာင့္သုိ႕ သယ္ပုိ႔ေပးသူမရွိဘဲ စားပြဲကုလားထုိင္မ်ား ေရြ႕လ်ားသြားပုံကုိ ဧည့္သည္ေတာ္ အားလုံး မ်က္ဝါးထင္ထင္ ျမင္လိုက္ရေလသည္။

တတိယျပကြက္ ကေတာ့ ပုိ၍ ပင္ ဆန္းျပားေလသည္။

ပထမဦးစြာ စိတၲ ေအာင္က ခန္းမထိပ္ရွိ တုိင္ကပ္နာရီႀကီးကုိရပ္တန္႔သြားေအာင္ စိတ္ စြမ္းအင္ျဖင့္ အမိန္႔ေပးလိုက္ ေလသည္။

လူအမ်ား ၏ ေရွ႕ေမွာ က္မွာ ပင္ တခ်က္ခ်က္ သြားလာလႈပ္ရွားလ်က္ရွိေသာ နာရီႀကီးမွာ မည္ သူကမွ ကိုင္တြယ္ထိေတြ ႕ျခင္း မရွိဘဲရပ္တန္႔သြားေလ၏ ။

''နာရီႀကီးရပ္တန္႔ သြားပါၿပီ။ ဆက္ၿပီးေတာ့ နာရီႀကီးကုိ၁၂ နာရီ တိတိအခ်ိန္မွာ လက္တံမ်ား ရပ္တန္႔ေနေအာင္ကြၽန္ေတာ္ အမိန္႔ေပးပါေတာ့မယ္ခင္ဗ်ာ။ လူႀကီးမင္းမ်ား ခင္ဗ်ား၊လူႀကီးမင္းမ်ား ရဲ႕ လက္ထဲမွာ ပါလာတဲ့ နာရီမ်ား ကုိလည္း တုိင္ကပ္နာရီႀကီးနဲ႔အတူတူ ၁၂ နာရီတိတိ အခ်ိန္မွာ ရပ္တန္႔ေနေစဖုိ႕အမိန္႔ေပးလိုက္ မွာ ျဖစ္ပါတယ္။ လူႀကီးမင္းတုိ႔ရဲ႕ နာရီမ်ား ကုိလည္းၾကည့္ထားၾကပါခင္ဗ်ာ။ တစ္ခ်ိန္တည္းမွာ နာရီအားလုံး တစ္ၿပိဳင္တည္း ရပ္တန္႔သြားေအာင္ ကြၽန္ေတာ္ ဖန္တီးျပပါ႔မယ္''

ပရိသတ္မ်ား ၏ အၾကည့္မ်ား က မိမိတုိ႕၏ လက္ပတ္နာရီမ်ား ဆီသုိ႕ ေရာက္သြားၾကေလသည္။ ၾကည့္ေနစဥ္မွာ ပင္ နာရီလက္တံႏွစ္ ခုသည္ ေရြ႕လ်ားသြားကာ ၁၂ဂဏန္းေနရာ၌ တစ္ထပ္တည္းသြားက်ၿပီးေနာက္ ရပ္တန္႔ သြားေလသည္။

''ဒီလူဟာ အေတာ္ ထူးတဲ့လူပဲဗ်။ သူ႕ျပကြက္ေတြ ဟာမ်က္လွည့္မဟုတ္တာလည္း အမွန္ပဲ''

''ဒီလိုစိတ္စြမ္းအင္မ်ိဳးရေအာင္ သူဘယ္လိုေလ႔က်င္႔ခဲ႔သလဲ မသိဘူးေနာ္''

''ကြၽန္ေတာ္ ေတာ့ စိတၲ ေအာင္လိုစိတ္စြမ္းအင္မ်ိဳး ပုိင္ခ်င္တယ္ဗ်ာ၊ သူ႕ကုိ ဒီပညာသင္ေပးဖုိ႕ ေျပာၾကည့္ဦးမွပဲ''

''ေဟ့လူ ...ဒါမ်ိဳးက ပါရမီရွိမွတတ္တာဗ်။ သင္တုိင္းသာ တတ္႐ုိးဆုိရင္ စိတၲ ေအာင္ရဲ႕ အခုပြဲကုိ ေငြအမ်ား ႀကီးေပးၿပီးဘယ္ၾကည့္မလဲဗ်''

''အဲဒါအမွန္ပဲ၊ ကြၽန္မတုိ႔ ဒီပြဲကုိၾကည့္ဖုိ႕ ေငြတစ္သိန္းအကုန္ခံရတယ္။ ျမန္မာျပည္မွာ သူ႕လိုစိတ္စြမ္းအင္ရွိသူ သူတစ္ေယာက္ တည္းရွိလို႕သာ ေငြတစ္သိန္းေပးၿပီး ၾကည့္ၾကတာေလ။သင္တဲ့သူတုိင္း တတ္မယ္ဆုိရင္ ဒီပညာဟာ ဒီေလာက္ ဘယ္တန္ဖိုးရွိေတာ႔မွာ လဲရွင္''

စိတၲ ေအာင္အား ေဝဖန္ခ်ီက်ဴး ေျပာဆုိေနစဥ္အခိုက္ဝယ္နားေနခန္းထဲမွထြက္လာေသာ စိတၲ ေအာင္ကုိ ျမင္လိုက္ၾကရေလသည္။ သူ႕ေနာက္မွ ျမႏွင္းဆီလည္း လိုက္ပါလာေလသည္။စိတၲ ေအာင္က လြတ္ေနေသာ စားပြဲတစ္လုံးတြင္ ဝင္ထုိင္လိုက္၏ ။

ဧည့္ပရိသတ္ထဲမွ အသားနီစပ္စပ္ အရပ္ျမင့္ျမင့္ႏွင့္ အသက္ ငါးဆယ္ေက်ာ္လူႀကီး တစ္ေယာက္ က စိတၲ ေအာင္ထုိင္ေနသည့္ စားပြဲေရွ႕တြင္ သြားရပ္လိုက္သည္။

''ကြန္ဂရက္က်ဴေလးရွင္းဗ်ာ၊ ခင္ဗ်ားျပကြက္ေတြ ကုိကြၽန္ေတာ္ သိပ္ႀကိဳက္တယ္။ ေလးစားတယ္ဗ်ာ''

လူႀကီးကေျပာရင္းမွ ညာဘက္လက္ကုိ ကမ္းေပးလိုက္ သည္။

''ေက်းဇူးတင္ပါတယ္''

စိတၲ ေအာင္ကျပန္ေျပာရင္း ထုိင္ရာမွထကာ လူႀကီးကုိလက္ဆြဲ ႏႈတ္ဆက္လိုက္ေလသည္။

''ကြၽန္ေတာ္ ႔နာမည္ ေစာေဂ်ာ္နီပါ''

''ဟင္''

ေစာေဂ်ာ္နီ၏ လက္ကုိ ကုိင္ဆြဲႏႈတ္ဆက္လိုက္သည္ႏွင့္ စိတၲ ေအာင္၏ စိတ္အာ႐ုံထဲ၌ အသိတစ္ခု ဖ်တ္ခနဲ ဝင္လာေလသည္။ သူသည္ ေစာေဂ်ာ္နီ လက္ကုိ လႊတ္မေပးေသးဘဲ ဆက္ကုိင္ထားလိုက္သည္။ ေစာေဂ်ာ္နီအေပၚတြင္ စိတ္ထဲက သံသယဝင္မိ၍ သူ႕လက္ကုိကုိင္ကာ အာ႐ုံယူၾကည့္လုိက္၏ ။

ျမႏွင္းဆီက ေစာေဂ်ာ္နီကုိ လက္ဆြဲ ႏႈတ္ဆက္ေနေသာ ဆရာစိတၲ ေအာင္၏ ထူးျခားေသာ မ်က္လုံးမ်ား ကုိ သတိျပဳမိလိုက္ေလသည္။

''ခုအခ်ိန္က ေဟာရေျပာရမယ္႔အခ်ိန္ေတာ့ မဟုတ္ဘူး။ဒါေပမဲ့ ဦးေစာေဂ်ာ္နီရဲ႕ လက္ကုိကိုင္ၿပီး ႏႈတ္ဆက္လိုက္တဲ့အခ်ိန္မွာ ကြၽန္ေတာ္ ့အာ႐ုံထဲမွာ ဦးေစာေဂ်ာ္နီရဲ႕ ကုိယ္ေရး ကုိယ္တာ အခ်က္အလက္တခ်ိဳ႕ကုိ အာ႐ုံရလုိက္တယ္၊ ေျပာရမလား''

''ဟာ ...ေျပာပါဆရာ ...ေျပာပါ၊ ဘယ္လိုအာ႐ုံရလို႕လဲ''

''ဦးေစာေဂ်ာ္နီရဲ႕ ဘယ္ဖက္လက္ေမာင္းမွာ ဓားဒဏ္ရာတစ္ခု ရွိပါတယ္၊ မွန္သလား''

''မွန္ပါတယ္ဆရာ၊ ေဟာဒီမွာ ပါ''

ေစာေဂ်ာ္နီက ဝတ္ထားေသာ အက်ႌလက္ရွည္ကုိပင္႔တင္ကာ ဓားဒဏ္ရာကုိျပလုိက္သည္။

''ေနာက္ျပီးေတာ႔ ဦးေစာေဂ်ာ္နီရဲဗုိက္မွာ ဒဏ္ရာတစ္ခုရွိပါ ေသးတယ္။ တိတိက်က်ေျပာရရင္ ခ်က္ရ႕ဲအထက္နားမွာ ပဲ။ပုံသ႑ာန္က ၾကက္ေျခခတ္ပုံ''

''မွန္လိုက္တာ ဆရာရယ္။ ဟုတ္တယ္၊ ကြၽန္ေတာ္ ႔ခ်က္အထက္နားမွာ ဆရာေျပာတဲ့ ဒဏ္ရာရွိတယ္။ ကြၽန္ေတာ္ ျပရမလား''

''မလိုပါဘူး ဦးေစာေဂ်ာ္နီ၊ မွန္ရင္ၿပီးတာပါပဲ။ ၿပီးေတာ့ဦးေစာေဂ်ာ္နီဟာ တစ္ခ်ိန္က လက္နက္နဲ႕ အသက္ေမြးဝမ္းေက်ာင္းလုပ္ခဲ႔ဖူးတယ္။ အဲဒါေရာ မွန္သလား''

ေစာေဂ်ာ္နီ မ်က္ႏွာတစ္ခ်က္ ပ်က္သြားသည္။ ျပန္၍ ဣေျႏၵဆည္လိုက္ကာ စိတၲ ေအာင္နားသုိ႕ကပ္၍ တီးတုိးေျပာလုိက္၏ ။

''မွန္ပါတယ္ဆရာ။ ကြၽန္ေတာ္ ဟာ တစ္ခ်ိန္က ဓားျပဗုိလ္လုပ္ခဲ႔ဖူးပါတယ္၊ ဆရာ့ပညာကုိ ေလးစားလုိက္တာဆရာရယ္''

ေစာေဂ်ာ္နီေျပာေနစဥ္အတြင္ း စိတၲ ေအာင္က ေစာေဂ်ာ္နီကုိ စူးစုိက္၍ ၾကည့္ေနခဲ႔သည္။

''ေနာက္လည္း ဆရာနဲ႔ဆက္သြယ္ပါရေစ ဆရာ၊ကြၽန္ေတာ္ ႔ ဖုန္းနံပါတ္ ဆရာယူထားလိုက္ပါလား''

''ေျပာေလ''

စိတၲ ေအာင္က သူ၏ လက္ကုိင္ဖုန္းကုိထုတ္ကာ ေစာေဂ်ာ္နီ ေျပာသည့္ နံပါတ္ကုိ မွတ္သားထားလုိက္သည္။ တကယ္ေတာ့ေစာေဂ်ာ္နီ ဖုန္းနံပါတ္ ေပးခ်င္စိတ္ ေပါက္လာေအာင္ စိတၲ ေအာင္က သူ၏ ပညာျဖင့္ ညိႇဳ႕ယူလုိက္ျခင္း ျဖစ္ပါသည္။

ေစာေဂ်ာ္နီ ထြက္ခြာသြားသည္ႏွင္႔ စိတၲ ေအာင္ကကုလားထုိင္ေပၚ အ႐ုပ္ႀကိဳးျပတ္ ထုိင္ခ်လိုက္သည္။ သူက မ်က္လုံးမ်ား ကုိ ေမွးစင္းကာ စိတ္တည္ၿငိမ္ေအာင္ ႀကိဳးစားလိုက္၏ ။

မမေရ ...ငါ နင္႔အတြက္ လက္စားေခ်ေပးႏုိင္ေတာ႔မွာ ပါ။

ပြဲ၏ ဒုတိယပုိင္းျပကြက္မ်ား မွာ စိတ္ညိႇဳ႕ပညာျပကြက္မ်ား ျဖစ္ေလ ၏ ။

''ကြၽန္ေတာ္ ့ရဲ႕ ျပပြဲကုိ ပြဲၾကည့္ပရိသတ္ တစ္ေယာက္ လိုထုိင္ၾကည့္ေနတာထက္ ဧည့္သည္ေတာ္ မ်ား ကုိယ္တုိင္ကုိယ္က်ပါဝင္ေဆာင္ရြက္တာမ်ိဳးကုိ လိုလားပါတယ္။ သည္ေတာ႔ ကြၽန္ေတာ္ ႔ရဲ႕ စိတ္ညိႇဳ႕ပညာျပကြက္မ်ား အတြက္ ပရိသတ္ထဲက ပါဝင္ကူညီေပးဖုိ႕ ဖိတ္ေခၚပါတယ္။ ဘယ္လိုလူမ်ိဳးမဆုိ ပါဝင္ႏုိင္ပါတယ္ခင္ဗ်ား''

စိတၲ ေအာင္က ေၾကညာလုိက္ရာ ရဲတင္းေသာ အမ်ိဳးသမီးတစ္ဦးက ဦးစြာ ထြက္လာေလသည္။

စိတၲ ေအာင္က အမ်ား ေရွ႕တြင္ ထုိအမ်ိဳးသမီးအားအိႏၵိယတုိင္းရင္း သူတစ္ဦးစိတ္မ်ိဳး ေပၚေပါက္လာေအာင္ စိတ္ကုိညိႇဳ႕ယူလုိက္ေလသည္။ အမ်ိဳးသမီး၏ ဟန္အမူအရာမ်ား သည္အိႏၵိယအမ်ိဳးသမီးတစ္ဦးသဖြယ္ ေခါင္းကုိဆတ္ျခင္း၊ ေမးေငါ့ျခင္း၊ပခုံးတြန္႔ျခင္း စသျဖင္႔ တျဖည္းျဖည္း တူတူလာေလ၏ ။

အမ်ိဳးသမီး၏ မ်က္လုံးမ်ား မွာ ေမွးစင္းေနၿပီး အိပ္မက္မက္ေနသူကဲ့သုိ႕ မိန္းေမာေနေပသည္။ သူမသည္ တကယ္႔ကုိအိႏၵိယအမ်ိဳးသမီးတစ္ဦးအလား ဟန္ပန္အမူအရာေရာ၊ အေျပာအဆုိမွာ ပါ တစ္သေဝမတိမ္း တူတူလာေလ၏ ။

ထုိ႕ေနာက္ စိတၲ ေအာင္က ျမႏွင္းဆီကုိအခ်က္ျပလိုက္ရာျမႏွင္းဆီ က စီဒီဓာတ္ျပားတစ္ခ်ပ္ကုိ ဖြင္႔လုိက္ေလသည္။ ကုလားသီခ်င္းတစ္ပုဒ္ ထြက္ေပၚလာသည္တြင္ သြက္လက္ေသာ ဗုံသံအလုိက္အတုိင္း စိတ္ညိႇဳ႕ခံထားရေသာ အမ်ိဳးသမီးက ထကပါေလေတာ့၏ ။

သီခ်င္းဆုံးသည္ႏွင္႔ စိတၲ ေအာင္က အမ်ိဳးသမီးအားနဂုိအသိစိတ္ ျပန္ေရာက္ေအာင္ လုပ္လိုက္ေလသည္။

အမ်ိဳးသမီးသည္ မ်က္ႏွာကိုလက္ဝါးျဖင့္ အုပ္ကာရွက္ဟန္ျပဳေနေလ၏ ။ ကလုိက္ရ၍ သူမ၌ ေခြၽးအနည္းငယ္စုိ႕ေနေလသည္။

''ဝါဝါ မင္းအသိေတြ တကယ္လြတ္သြားၿပီး ကုလားမေလး ျဖစ္သြားတာလား။ ကုလားမေလးလို စိတ္ ေျပာင္းသြား တာကုိမင္း သိေနသလားဟင္''

သူမႏွင့္ အတူ အေဖာ္ပါလာသည့္အမ်ိဳးသမီးက ေမးလုိက္ေလသည္။

''ကြၽန္မစိတ္ေတြ ေျပာင္းသြား တာကုိ ကြၽန္မ ေတာက္ေလွ်ာက္ သိေနပါတယ္။ ဘယ္လိုပဲ စိတ္တင္းထားထား၊ ဆရာကကုလားမေလး တစ္ေယာက္ လို႕ထင္လာေအာင္ စိတ္ကုိညိႇဳ႕ယူတာကုိတင္းမခံႏုိင္ဘူး။ ကုလားမေလးလို ကေနတုန္းမွာ လည္း စိတ္ထဲကရွက္သလိုလို ျဖစ္မိေပမဲ့ ကရတာ ေပါ့ေပါ့ပါးပါးနဲ႔ သိပ္ေပ်ာ္ဖုိ႕ေကာင္းတာပဲရွင္။ တကယ္ေတာ႔ ဒါေတြ ကုိ ကြၽန္မ မတတ္ခဲ႔ဖူးတာေသခ်ာပါတယ္။ ဆရာက စိတ္ညိႇဳ႕ၿပီးခိုင္းလို႔သာ လုပ္မိတာပါ။ဆရာ့ပညာကေတာ႔ အံ့မခန္းပါပဲရွင္''

စိတ္ညိႇဳ႕ခံအမ်ိဳးသမီးက ပရိသတ္အားလုံးၾကားေအာင္သူမ၏ အေတြ ႕အႀကဳံကုိေျပာျပရင္းမွ စိတၲ ေအာင္ကုိ ခ်ီးက်ဴးလုိက္ေလသည္။

ယင္းသုိ႔ျဖင့္ စိတ္ညိႇဳ႕ခံရန္ ကုိယ္တုိင္အဆုိျပဳေသာ သူသုံးေလးဦး ေပၚထြက္လာေလ၏ ။ ထုိအထဲတြင္ စိတၲ ေအာင္အားလာေရာက္မိတ္ဆက္ခဲ႔ သူ ေစာေဂ်ာ္နီလည္း ပါဝင္ေပသည္။

စိတၲ ေအာင္က အမ်ိဳးသားတစ္ဦးကုိ လက္ေဝွ႕သမားတစ္ဦးစိတ္ ဝင္လာေအာင္ စိတ္ညိႇဳ႕ျပလုိက္ေလသည္။ ထုိအမ်ိဳးသားသည္ လက္ေဝွ႔ေရး အမ်ိဳးမ်ိဳးျပကာ ပရိသတ္အား ေဖ်ာ္ေျဖေနသကဲ့သုိ႕ရွိေလ၏ ။

ထုိ႕ေနာက္ စိတၲ ေအာင္က အျခားအမ်ိဳးသမီးတစ္ေယာက္ ႏွင္႔ ၈ ႏွစ္ အရြယ္ကေလး တစ္ေယာက္ တုိ႕ကုိ စိတ္ညိႇဳ႕ျပသခဲ႔ေလသည္။

ေနာက္ဆုံးအလွည့္က်သူမွာ ေစာေဂ်ာ္နီ ျဖစ္ေပ၏ ။

''ကြၽန္ေတာ္ ႔ျပပြဲကုိ ၁၂ နာရီတိတိမွာ ႐ုပ္သိမ္းမွာ ျဖစ္တဲ့အတြက္ ဦးေစာေဂ်ာ္နီကုိ စမ္းသပ္ေဖ်ာ္ေျဖမႈ ဟာ ေနာက္ဆုံးပါပဲ ခင္ဗ်ား။ ဦးေစာေဂ်ာ္နီကုိလည္း စမ္းသပ္ခံေဖ်ာ္ေျဖေပးတဲ့အတြက္ ေက်းဇူးတင္ပါတယ္။ ကဲ ... ဦးေစာေဂ်ာ္နီ၊ ငွက္ကေလးတစ္ေကာင္လို ေလထဲမွာ မပ်ံဝဲခ်င္ဘူးလားဗ်ာ''

''ဆရာ႔ဆႏၵအတုိင္းပါပဲဆရာ။ ကြၽန္ေတာ္ ႔စိတ္ကုိညိႇဳ႕ခ်င္သလို ညိႇဳ႕ပါ။ လူေရွ႕မွာ အဝတ္အစားေတြ ခြၽတ္ျပခိုင္းတာမ်ိဳးမဟုတ္ရင္ ၿပီးတာပါပဲ''

ေစာေဂ်ာ္နီႀကီးက ဟာသေဖာက္၍ ေျပာလုိက္သည္။

ေစာေဂ်ာ္နီ၏ ဟာသကုိ အားလုံးက ရယ္ႀကေပ၏ ။

စိတၲ ေအာင္ တစ္ေယာက္ သာ လုိက္မရယ္ျခင္း ျဖစ္ေလသည္။

ခင္ဗ်ားကုိ အဝတ္အစားေတြ မခြၽတ္ခိုင္းပါဘူးေစာေဂ်ာ္နီ၊ အဝတ္အစားေတြ ခြၽတ္လိုက္ရင္ ခင္ဗ်ားဗိုက္ေပၚက ဒဏ္ရာကုိ က်ဳပ္ မျမင္ခ်င္ဘဲ ျမင္ေနရဦးမွာ ေပါ့။ က်ဳပ္ မျမင္ခ်င္ပါဘူးဗ်ာ။

စိတၲ ေအာင္က စိတ္ထဲမွ ျပန္ေျပာလုိက္ေလသည္။

''ဦးေစာေဂ်ာ္နီ ...ခင္ဗ်ားဟာ ခုအခ်ိန္ကစလို႕ ငွက္ကေလးတစ္ေကာင္ ျဖစ္ သြားပါၿပီ။ ငွက္ကေလးတစ္ေကာင္ ျဖစ္ သြားပါၿပီ။ ငွက္ကေလး ငွက္ကေလးေရ ...ဆရာ့ရဲ႕ မ်က္လုံးကုိၾကည့္စမ္း၊ ေသခ်ာၾကည့္စမ္း ငွက္ကေလး။ မင္းဟာ ငွက္ကေလးတစ္ေကာင္ပဲ သိလား။ ငွက္ကေလးတစ္ေကာင္ ျဖစ္တယ္ဆုိတာေသခ်ာရင္ မင္းရဲ႕ အေတာင္ပံေတြ ကုိ ျဖန္႔ၿပီး ခတ္ျပစမ္းပါဦး ငွက္ကေလးရယ္''

စိတၲ ေအာင္က တျဖည္းျဖည္း စိတ္ကုိညိႇဳ႕ယူရင္းေစာေဂ်ာ္နီအား ငွက္ကေလးတစ္ေကာင္၏ စိတ္မ်ား ဝင္လာေစရန္ႏႈတ္မွ တတြတ္တြတ္ ေျပာေပးေနသည္။

ေစာေဂ်ာ္နီသည္ စိတၲ ေအာင္ႏွင္႔ မ်က္လုံးခ်င္းဆုိင္ၾကည့္ေနရာမွ မ်က္ေတာင္မ်ား ေမွးစင္းလာသည္။ သူသည္သူ၏ ဦးေခါင္းကုိဆတ္ကာ ဟုိလွည့္သည္လွည့္ တစ္ခ်က္ႏွစ္ ခ်က္မွ်လွည့္လိုက္ေလသည္။ ထုိကဲ့သို႕ လုပ္လိုက္သည့္ အျပဳအမူသည္ဂ႐ုထားၾကည့္ပါက ငွက္ကေလးတစ္ေကာင္ ျပဳမူလုိက္ပုံမ်ိဳးျဖစ္ေပ၏ ။

စိတၲ ေအာင္က အေတာင္ပံမ်ား ကုိ ျဖန္႔ခိုင္းလုိက္သည့္အခါတြင္ ေတာ႔ သူ၏ လက္ႏွစ္ ဖက္ကုိ ေဘးတုိက္ဆန္႔တန္းကာေျမႇာက္ထားလိုက္ေတာ႔သည္။ ငွက္တစ္ေကာင္ အေတာင္ပံျဖန္႔လိုက္သည့္သဖြယ္ -

''ငွက္ကေလး ...မင္းဟာ ဘာငွက္ကေလးလဲ''

ေစာေဂ်ာ္နီ၏ ႏႈတ္မွ ''က်လြိ ...က်လိြ'' ႏွင့္ အသံေသးေသးေလးမ်ား ထြက္ေပၚလာသည္။

''ေၾသာ ...မင္းက စာကေလးတစ္ေကာင္ကုိး၊ စာကေလးေရ မုိးေပၚကုိပ်ံၾကစုိ႕ကြယ္။ ပ်ံသန္းဖုိ႕ အားယူလုိက္ပါဦးငွက္ကေလး''

ေစာေဂ်ာ္နီႀကီးက ေခါင္းကေလးကုိ ေမာ္႔လိုက္သည္။

တကယ္႔ကုိ ငွက္ကေလးတစ္ေကာင္ ပ်ံသန္းခါနီး ေကာင္းကင္ကုိေမာ့္ၾကည့္လိုက္သည့္ သဖြယ္ -

''ပ်ံေတာ့ ...ငွက္ကေလး၊ တုိ႔ေတြ အစာရွာရေအာင္၊ေကာင္းကင္ေပၚကုိ ပံ်သန္းပါေတာ႔ကြယ္''

ငွက္စိတ္ဝင္ေနေသာ ေစာေဂ်ာ္နီႀကီးသည္ အေတာင္ပံအ ျဖစ္ ျဖန္႔ကားထားေသာ သူ၏ လက္ႏွစ္ ဖက္ကုိ တစ္ခ်က္ ႏွစ္ ခ်က္ခတ္လိုက္ကာ လက္ႏွစ္ ဖက္ကုိ အေပၚေအာက္ ၿပိဳင္တူ လႈပ္ရွားလုိက္ေလ၏ ။ ေစာေဂ်ာ္နီ၏ ေလးလံလွေသာ လူ႕ခႏၶာကုိယ္ အတၱေဘာႀကီးကေတာ႔ ေလထဲသုိ႕ ေျမာက္တက္မ သြားပါေပ။ သုိ႕ေသာ ္ေစာေဂ်ာ္နီသည္ ငွက္ကေလးတစ္ေကာင္ ေလထဲတြင္ ပ်ံဝဲလုိက္သည့္သဖြယ္ ေပါ႔ပါးစြာ ျဖင္႔ တစ္ေနရာမွတစ္ေနရာသုိ႕ လွည့္ပတ္ကာဝဲေနေလသည္။

သူ၏ ေျခေထာက္မ်ား ျဖင့္ ၾကမ္းျပင္ေပၚတြင္ ေလွ်ာက္ေျပးေနျခင္း ျဖစ္ေသာ ္လည္း ေျပးေနသည္ႏွင္႔မတူ။ အလြန္ပင္ေပ႔ါပါးသြက္လက္ေနဟန္က ၾကည့္႐ုံျဖင္႔ေပၚလြင္ေနကာ ငွက္တစ္ေကာင္ ဟုိသည္ ဝဲလွည့္ပ်ံသန္းေနသည့္သဖြယ္ ထင္မွတ္မွာ းရေပ၏ ။

''ငွက္ကေလးေရ သစ္ကုိင္းေပၚမွာ နားလုိက္ပါဦးလားကြယ္။ ေဟာဒီ မွာ သစ္ပင္ျမင့္ျမင့္ႀကီးရွိတယ္ေလ ငွက္ကေလး၊လာ ...လာ ... ေဟာဒီသစ္ကုိင္းေပၚမွာ နားလွည့္ ...''

စိတၲ ေအာင္က သူထုိင္ေနသည့္စားပြဲကုိ လက္ႏွင္႔ပုတ္ျပကာ ေစာေဂ်ာ္နီအမည္ ရွိငွက္ကေလးကုိ အမိန္႔ေပးလုိက္ေလသည္။

အံ့ၾသဖြယ္ေကာင္းစြာ ပင္ ေစာေဂ်ာ္နီသည္ လက္ႏွစ္ ဖက္ကုိ ျဖန္႔ကားရင္း လက္မ်ား ကုိ အေပၚေအာက္ အေတာင္ခတ္ဟန္ျပဳလုပ္ရင္းမွ စားပြဲေပၚသုိ႕ ေပါ႔ပါးစြာ ခုန္တက္လိုက္ေလ၏ ။

ပြဲၾကည့္ပရိသတ္ထံမွ ''ဟယ္''ခနဲ အသံထြက္ေပၚလာသည္။

''ငွက္ကေလးေရ...ေျမေပၚကုိျပန္ဆင္းေတာ့။ မင္းရဲ႕ အေတာင္ပံေတြ ကုိ ဝဲရင္း ေလဟုန္စီးရင္းကေန ေျမျပင္ေပၚမွာ ဆင္းၿပီး နားလုိက္ပါေတာ့ ငွက္ကေလးရယ္''

ငွက္စိတ္ဝင္ေနေသာ ေစာေဂ်ာ္နီက စားပြဲေပၚမွေအာက္သုိ႕ ေပ႔ါပါးစြာ ခုန္ဆင္းလုိက္ေလသည္။ ခုန္ဆင္းလုိက္သည့္ပုံစံမဟုတ္ပဲ ပ်ံဝဲ၍ ဆင္းသက္လုိက္ဟန္ျဖင့္ ေပါ့ပါးစြာ ပင္ စားပြဲေပၚမွၾကမ္းျပင္ေပၚသို႕ က်သြားျခင္း ျဖစ္ေလ၏ ။

လူအမ်ား ၏ လက္ခုပ္သံမ်ား ထြက္ေပၚလာေလသည္။

စိတၲ ေအာင္က ေစာေဂ်ာ္နီကုိ နဂုိစိတ္ျပန္ဝင္လာေအာင္အမိန္႔ေပးလိုက္ ေလသည္။

ေစာေဂ်ာ္နီသည္ မ်က္လုံးေပကလပ္၊ ေပကလပ္ျဖင့္ ေဘးဘီကုိ ၾကည့္ရင္း လူပကတိစိတ္ ျပန္ ျဖစ္သြားေလ၏ ။

''ဘယ္လိုခံစားရလဲ ဦးေစာေဂ်ာ္နီ''

စိတၲ ေအာင္က ေမးလုိက္သည္။

''သိပ္ေပ်ာ္ဖုိ႕ေကာင္းတာပဲ ဆရာ။ က်န္းမာေရး ေလ႔က်င္႔ခန္း လုပ္ရသလိုပဲ ကြၽန္ေတာ္ ႔တစ္ကုိယ္လုံးဟာ ေပါ႔ပါးၿပီးလန္းဆန္းေနတယ္။ တကယ္ကုိ ငွက္တစ္ေကာင္ ျဖစ္သြားသလုိခံစားရပါတယ္''

''ေက်းဇူးတင္ပါတယ္၊ ကဲ ...ကြၽန္ေတာ္ ႔ရဲ႕ ေဖ်ာ္ေျဖမႈ အစီအစဥ္ဟာလည္း ၿပီးဆုံးပါၿပီ ခင္ဗ်ာ။ လာေရာက္အားေပးၾကတဲ့လူႀကီးမင္းမ်ား အားလုံးကုိ ေက်းဇူးတင္ပါတယ္'

လက္ခုပ္သံမ်ား က တစ္ခန္းလုံး ဟိန္းသြားေအာင္ေပၚထြက္လာ ေလေတာ့သတည္း။

ဧည့္ပရိသတ္မ်ား ထြက္ခြာသြားသည့္အခါ ၾကယ္ငါးပြင္႔အဆင္႔ရွိ ဟုိတယ္ႀကီး၏ အေပၚဆုံးထပ္ခန္းမႀကီးသည္ တိတ္ဆိတ္လ်က္က်န္ခဲ႔ေလ၏ ။

ျမႏွင္းဆီက ဆရာစိတၲ ေအာင္ကုိင္ေသာ အတက္ခ်ီေက႔စ္ကုိ သိမ္း ဆည္းကာ ဆရာ႔လက္သုိ႕အပ္လိုက္သည္။

''ျမႏွင္းဆီကုိ ကုိယ္လုိက္ပုိ႕ေပးဖုိ႕လုိသလား ျမႏွင္းဆီ''

''ေမာင္ေလး လာႀကိဳေနပါတယ္ဆရာ ...ေက်းဇူးတင္ပါတယ္''

''ေမာင္ေသာ ္ဇင္ေရာက္ေနတာ ေသခ်ာရဲ႕ လား။ ဆရာ့ကုိအားမနာနဲ႔ေနာ္''

''သူေရာက္ၿပီဆုိတဲ႔အေၾကာင္း ေမာင္ေလးက ေအာက္ထပ္ကေန ဖုန္းဆက္လိုက္တာပါဆရာ။ ေအာက္မွာ ကားလည္းျမင္ေနရတယ္ဆရာရဲ႕ ''

ျမႏွင္းဆီက ေအာက္ထပ္သုိ႕ကဲၾကည့္ကာ ေျပာလုိက္သည္။ ေမာင္ေလး ေသာ ္ဇင္ဦး၏ ထုံးစံအတုိင္း ဟုိတယ္ဝင္းထဲအထိ ဝင္မလာဘဲ ကားကုိ ဟုိတယ္အျပင္ဘက္ လမ္းမေဘး၌ ရပ္ထားသည္ကုိ လွမ္းျမင္ေနရေပသည္။

''ေကာင္းၿပီေလ၊ ဒါဆုိလည္း ဆရာသြားႏွင္႔မယ္ျမႏွင္းဆီ''

''ဟုတ္ကဲ့ဆရာ၊ ေၾသာ္ ...ဆရာ''

ျမႏွင္းဆီက ေျပာမည္ ျပင္ၿပီးမွ သင့္ေတာ္ ပါ႔မလားေတြ းကာ ႏႈတ္တြန္႔ သြားသည္။

''ဘာေျပာခ်င္လို႕လဲ ျမႏွင္းဆီ''

''ဟုိ ...ဆရာ ဒီေန႔ ဒင္နာမစား ျဖစ္တာသတိရလို႕ပါ။ ဆရာ ဆာေနမွာ ေပါ့။ အိမ္မွာ စားစရာအသင္႔ရွိရဲ႕ လား ဆရာ။ဒါမွမဟုတ္ ဒီမွာ ပဲ စားသြားမယ္ဆုိရင္ ဒုိင္းနင္းရြမ္းကုိ ႏွင္းလွမ္းမွာ လုိက္မယ္ေလ''

သူ႕အတြက္ အေသးစိတ္ဂ႐ုတစိုက္ရွိလွသည့္ တပည့္မေလးကုိ စိတၲေအာင္ တဒဂၤစုိက္ၾကည့္ေနမိသည္။

စိတၲ ေအာင္အၾကည့္ေၾကာင္႔ ျမႏွင္းဆီ ေခါင္းငုံ႔သြား၏ ။

ဟုတ္သားပဲ၊ ေစာေဂ်ာ္နီကုိ ေတြ ႕လုိက္ရ၍ စိတ္လႈပ္ရွားကာ ညစာကုိ သူ မစား ျဖစ္ခဲ႔ေပ။ သူကုိယ္တုိင္ေမ႔ေနေသာ ္လည္းျမႏွင္းဆီက အမွတ္တရ ရွိလွသည္။ ျမႏွင္းဆီသတိေပးလိုက္ မွပင္ဝမ္းထဲက ဆာသလိုလို ဟာတာတာ ျဖစ္သြား၏ ။

''ေက်းဇူးပါပဲျမႏွင္းဆီရယ္၊ လမ္းမွာ ပဲ ႀကဳံတဲ႔ေနရာဝင္စားလုိက္ပါ ေတာ႔မယ္''

''ဟုတ္ကဲ့ဆရာ''

သူတုိ႕စကားေျပာေနစဥ္ ခန္းမထဲသုိ႔ ဟုိတယ္မွ စာရင္းကုိင္အမ်ိဳးသမီး ဝင္လာေလသည္။ ခန္းမငွားရမ္းခႏွင္႔ စားေသာက္စရိတ္မ်ား ရွင္းလင္းရန္ ျဖစ္သည္။ အသင္႔ေရး ယူလာေသာ ကုန္က်စရိတ္ေဘာက္ခ်ာကုိ ေငြလင္ပန္းထဲ၌ ထည့္ကာ စားပြဲထုိးတစ္ဦးကသယ္ေဆာင္လာေလ၏ ။

စိတၲ ေအာင္၏ အစြမ္းအစျပပြဲမ်ား ကုိ မၾကာမၾကာ ဤဟုိတယ္၌ ျပဳလုပ္ေနက်မုိ႕ ရင္းႏွီးၿပီး ျဖစ္ေသာ စာရင္းကုိင္အမ်ိဳးသမီးက ႏွစ္ ေယာက္ စလုံးကုိ ၿပံဳးျပလုိက္သည္။

''ႏွင္း ေငြရွင္းေပးလုိက္ဦးမယ္ဆရာ၊ ဆရာ ဆင္းႏွင္႔ပါ''

''ေကာင္းၿပီ ျမႏွင္းဆီ၊ မနက္ျဖန္မွ ႐ုံးခန္းမွာ ဆုံတာေပါ့။ခြင္႔ျပဳပါဦးခင္ဗ်ာ''

စိတၲ ေအာင္က ဟုိတယ္ဝန္ထမ္းအမ်ိဳးသမီးကုိ တစ္ပါတည္း ႏႈတ္ဆက္လိုက္ေလသည္။

ကုန္က်စရိတ္မ်ား ရွင္းလင္းေပးအၿပီးတြင္ ျမႏွင္းဆီသည္ဓာတ္ေလွကားျဖင္႔ ဟုိတယ္ေအာက္ဆုံးထပ္သုိ႕ ဆင္းလာခဲ႔ေလ၏ ။

ပြဲတစ္ပြဲ ကေတာ့ ေအာင္ျမင္စြာ ၿပီးဆုံးသြားေပၿပီ။

ျမႏွင္းဆီ၏ တာဝန္ ကေတာ့ မနက္ျဖန္တြင္ ဤပြဲအတြက္ကုန္က်စရိတ္ေဘာက္ခ်ာကုိ ဆရာ့ကုိျပကာ ႀကိဳတင္ထုတ္ယူထားေသာ ေငြမ်ား ခုႏွိမ္ စာရင္းရွင္းၿပီးမွပင္ တစ္ပြဲစာ တာဝန္ၿပီးဆုံးေပမည္ ။

စိတၲ ေအာင္၏ စြမ္းရည္ျပပြဲကုိ တစ္လလွ်င္ တစ္ႀကိမ္သာျပဳလုပ္ေလရာ ကုိယ္ေရး အတြင္ းေရး မွဴး ဝန္ထမ္းတစ္ဦး ခန္႕ထားေလာက္ေအာင္ အလုပ္မမ်ား ဟု ထင္စရာရွိေပသည္။ တကယ္ေတာ့ပြဲတစ္ပြဲက်င္းပဖုိ႕အတြက္ ႀကိဳတင္ျပင္ဆင္ရသည့္ လုပ္ငန္းစဥ္မွာ မနည္းလွေပ။

စိတၲ ေအာင္၏ ပြဲသည္ ပြဲစဥ္ကုိေၾကညာ၊ လက္မွတ္ကုိႀကိဳေရာင္ းသည့္ သာမန္ၾကည့္ခ်င္ပြဲမ်ိဳးမဟုတ္။ ပြဲလုပ္ရက္ကလည္းတစ္လမွ တစ္ႀကိမ္ ျဖစ္သလို၊ လူဦးေရကုိလည္း ၃ဝ အတိကန္႔သတ္ထားေသးသည္။ ပြဲၾကည့္ခမွာ လည္း ေစ်းႀကီးလွပါသည္။

လူတစ္ဦးလွ်င္ တစ္သိန္းေပးရသည္။

စိတၲ ေအာင္လိုပညရွင္မ်ိဳးမွာ လည္း ျမန္မာႏိုင္ငံ၌ တစ္ေယာက္ တည္းသာရွိေလရာ စိတၲ ေအာင္၏ ပြဲကုိ ၾကည့္လိုသူမ်ား တန္းစီ၍ ေနေပသည္။ ၾကည့္လိုသူကမ်ား ၿပီး ပြဲက တစ္လတစ္ႀကိမ္ျဖင့္ လူ ၃ဝ သာ တက္ေရာက္ ခြင့္ျပဳထားရာ အဆုိျပဳလႊာတင္သြင္းသည့္စနစ္ျဖင့္ ထိန္းခ်ဳပ္ထားရေလေတာ့၏ ။

စိတၲ ေအာင္ပြဲကုိၾကည့္လိုသူမ်ား မွာ အဆုိျပဳလႊာႀကိဳ၍ တင္သြင္းရပါသည္။ ျမႏွင္းဆီက ပြဲၾကည့္လိုသူမ်ား ၏ ေလွ်ာက္လႊာမ်ား ကုိစိစစ္ကာ ရက္ခ်ိန္းေပးရသည္။ ရက္ခ်ိန္းေပးရာတြင္ လည္းဆရာႏွင္႔ညိႇႏိႈင္း၍ ပြဲရက္ကုိ သတ္မွတ္ရသည္။ ပြဲလုပ္မည္ ့ဟုိတယ္တြင္ ရက္ယူရသည္။ စရန္သတ္ရသည္။ ၿပီးမွ ဖိတ္ၾကားရန္ေရြးခ်ယ္ထားသည့္ ဧည့္သည္ေတာ္ မ်ား ထံ အေၾကာင္းၾကားရပါသည္။ ျမႏွင္းဆီ ေရြးခ်ယ္ထားသည့္ဧည့္သည္ေတာ္ မ်ား သတ္မွတ္ရက္တြင္ မအားပါက အရန္ေရြးခ်ယ္ထားသူမ်ား ကုိ အစားထုိးရပါသည္။ အစားထုိးႏုိင္ရန္လည္း ပြဲကုိတက္ေရာက္ျခင္းျပဳႏိုင္မျပဳႏုိင္ တစ္ပတ္ႀကိဳတင္ အေၾကာင္းၾကားရန္ ဖိတ္စာထဲတြင္ ထည့္႐ုိက္ရေသး၏ ။

ပြဲၾကည့္ပရိသတ္ဘက္မွလည္း မိမိကုိ ဖိတ္ၾကားသည့္ရက္တြင္ လာေရာက္ရန္ဆုံးျဖတ္ၿပီးပါက တက္ေရာက္မည္ ့အေၾကာင္း ျမႏွင္းဆီထံ ဖုန္းျဖင့္ ဆက္သြယ္ျပန္ၾကားရပါသည္။

ပြဲၾကည့္ခက်သင္႔ေငြ က်ပ္တစ္သိန္းကုိလည္း ပြဲမစတင္မီ တစ္ပတ္ႀကိဳတင္၍ ျမႏွင္းဆီသတ္မွတ္ေပးေသာ ဘဏ္တြင္ စိတၲ ေအာင္၏ ေငြစာရင္းထဲသုိ႕ ေပးသြင္းရပါ၏ ။ ဘဏ္သုိ႕ေငြသြင္းၿပီးေၾကာင္းခ်လန္စာရြက္မွာ ပြဲၾကည့္လက္မွတ္ပင္ ျဖစ္ေလေတာ႔သည္။

သမား႐ုိးက် ျမန္မာလူမ်ိဳးမ်ား အျမင္ျဖင္႔ ၾကည့္လွ်င္ေတာ႔အေတာ္ ပင္ ကိန္းႀကီးခန္းႀကီးႏိုင္လွသည္ဟု ထင္မွတ္စရာရွိေပ၏ ။

အရာရာကုိစနစ္တက်ျဖင့္ ေသသပ္စြာ စီစဥ္တတ္ေသာ စိတၲ ေအာင္၏ အစီအစဥ္မွာ ခုေတာ႔ အသားက်ေနပါၿပီ။ စိတၲေအာင္ပြဲကုိၾကည့္ခ်င္၍ အဆုိျပဳလႊာတင္ထားသူမ်ား မွာ သုံးႏွစ္ စာမက ရွိေနေပ၏ ။

သည္ေတာ႔လည္း ပြဲကုိ တစ္လတစ္ႀကိမ္သာလုပ္သည့္တုိင္ ပြဲတစ္ ပြဲၿပီးစီးသည္အထိ လုပ္ေဆာင္ရသည့္ အဆင္႔ေပါင္းကမ်ား လွေပရာ စိတၲ ေအာင္အဖုိ႕ ကုိယ္ေရး အတြင္ းေရး မွဴး တစ္ေယာက္ ခန္႔မထားလို႕ မ ျဖစ္ေတာ႔ေပ။

ျမႏွင္းဆီသည္ ဆရာ့လက္ေအာက္တြင္ စကၠထရီအ ျဖစ္ဝင္ေရာက္ လုပ္ကုိင္ခဲ႔သည္မွာ ၂ ႏွစ္ စြန္း၍ သုံးႏွစ္ ထဲသုိ႕ပင္ေရာက္ေနပါၿပီ။

ျမႏွင္းဆီသည္ စိတၲ ေအာင္၏ ကုိယ္ေရး အတြင္ းေရး မွဴးအ ျဖစ္သာ မဟုတ္၊ စာေရး မလည္း ျဖစ္သည္။ စာရင္းကိုင္လည္း ျဖစ္သည္။ ဘ႑ာေရး မွဴးလည္း ျဖစ္ေပသည္။

တစ္ဦးတည္းေသာ ဝန္ထမ္းအ ျဖစ္ ဆရာ့လုပ္ငန္းမ်ား အားလုံးကုိ တာဝန္ခံထားရေသာ ျမႏွင္းဆီသည္ တစ္ကုိယ္ေရသမား စိတၲ ေအာင္၏ ကုိယ္ေရး ကုိယ္တာမ်ား အတြက္ပါ အေရး တယူရွိေနမိသည္။

ဆရာသည္ ေဆြမ်ိဳးသားခ်င္းမရွိေသာ တစ္ကုိယ္တည္းသမား လူပ်ိဳႀကီး ျဖစ္ပါ၏ ။ အသက္သုံးဆယ္အရြယ္သာရွိေသးေသာ ဝင္ေငြေကာင္းသည့္ ေအာင္ျမင္သူတစ္ဦး ျဖစ္ေနသည့္တုိင္ စိတၲေအာင္သည္ အိမ္ေထာင္မျပဳေသး။ မိန္းကေလးမ်ား ႏွင္႔လည္းကင္းကင္းရွင္းရွင္းရွိသည့္ သိကၡာသမာဓိရွိသူတစ္ဦး ျဖစ္တာကုိျမႏွင္းဆီ သိသိလာရသည္။ ျမႏွင္းဆီႏွင္႔ဆက္ဆံေရး တြင္ လည္းပကတိ႐ုိးသားျဖဴစင္စြာ ဆရာတပည့္ ဆက္ဆံေရး ထက္မပုိခဲ႔ေပ။

သိကၡာရွိၿပီး တည္ၾကည္ေသာ ဆရာ့ကုိ ျမႏွင္းဆီေလးစားမိပါသည္။ ေလးစားရာမွ ဆရာ့ကုိသံေယာဇဥ္တြယ္မိသည္။သုိ႕ေသာ ္ ဆရာကေတာ႔ မတုန္မလႈပ္ ေက်ာက္႐ုပ္ႀကီးလုိပါလား။ျမႏွင္းဆီကေတာ႔ ဆရာ့ကုိ လုိေလေသးမရွိေအာင္ အရိပ္ၾကည့္ေနမိေလ၏ ။

ယေန႔ည ဆရာစိတ္လက္မရႊင္လန္းတာကုိ ျမႏွင္းဆီသတိထား မိသည္။ ဆရာ ညစာမစားတာကုိလည္း ျမႏွင္းဆီသတိျပဳမိသည္။

ဆရာစိတ္အေႏွာင့္အယွက္ ျဖစ္သြားသည္မွာ ပြဲနား၍ အားလပ္ခ်ိန္ေပးၿပီး ေနာက္ပုိင္းမွ ျဖစ္ေလသည္။ မွတ္မွတ္ရရေစာေဂ်ာ္နီဆုိေသာ ပုဂၢိဳလ္ႀကီး ဆရာ့ကုိ လာေရာက္မိတ္ဆက္သည့္အခ်ိန္တြင္ ျဖစ္သည္။ ေစာေဂ်ာ္နီႏွင့္ စကားေျပာရင္းမွ စားရန္ျပင္ဆင္ထားေသာ အစားအေသာက္မ်ား ကုိ မစားေတာ႔ျခင္းပင္ ျဖစ္ေပ၏ ။

ဆရာ ဘာအတြက္မ်ား စိတ္အေႏွာင့္အယွက္ ျဖစ္သြားတာပါလိမ္႔။ စိတ္ပညာရွင္ တစ္ေယာက္ ျဖစ္ေသာ ဆရာ့ကုိ အကဲခတ္ရသည္မွာ ခက္လွေပ၏ ။ သူကသာ သူမ်ား စိတ္ကုိ သိေနေသာ ္လည္း ဆရာ့စိတ္ကုိ ၾကည့္ဖုိ႕ေတာ႔ မလြယ္လွပါလား။

ျမႏွင္းဆီသည္ ေရာက္တတ္ရာရာ အေတြ းမ်ား ေတြ းလာခဲ႔ရာ ဓာတ္ေလွကားက ေအာက္ဆုံးထပ္တြင္ ရပ္သြားၿပီးသူ႕အလိုလို တံခါးပြင္႔သြားမွပင္ ဓာတ္ေလွကားထဲမွ ထြက္ခဲ႔ေလေတာ႔သည္။