ႂကြက္အေမးအေျဖ

ႂကြက္အေမးအေျဖႂကြက္တစ္ေကာင္ဟာ အျခားႂကြက္တစ္ေကာင္ကို ေမးလိုက္တယ္။ မင္းကိုယ္မင္း ဘာထင္သလဲ။အေမးခံႂကြက္က ေမးသူႂကြက္ကို တုန္႔ျပန္လိုက္တယ္။ အေျဖကို မင္းဘယ္႐ႈေထာင့္က လိုခ်င္သလဲ။ေမးသူႂကြက္ရဲ႕ ဦးေခါင္းေပၚမွာ ေလဟာနယ္လံုး ပလံုစီသြားတယ္။အေမးခံႂကြက္ဟာ ေရး လက္စကိုဒီလိုဆက္ေရး တယ္။

“အဲဒီ ပိုးသတ္ေဆးေလးထဲမွာ ထလြင့္ပ်ံလုမတတ္ ေဆး႐ုံန႔ံျပစ္ျပစ္၊ ပတ္ပတ္လည္ေမွာ င္မည္ းေအးစက္ သမုဒ္ၵရာထဲဩမပ္က်ေနတဲ့ တိုက္တင္းနစ္ေပၚမွာ အေရး ေပၚေၾကညာေနတယ္၊ “သေဘၤာကို စြန္႔ခြာၾကပါ”၊ “သေဘၤာကို စြန္႔ခြာၾကပါ”။ ကိုယ့္ဘ၀ကိုယ္ေတာင္ စီမံခန္႔ခြဲဖို႔ အတတ္ပညာလံုးလံုးမရွိတာ။ ဘယ္လို အ႐ုိးေႏြးရမလဲ။ အနာဂတ္ကိုေပးစရာဘာမွ မရွိသလို ဘာမွလည္း မေတာင္းဆိုဘူး။ ရယ္ေမာျခင္းဟာ ေႂကြးေၾကာ္သံပဲ။အကယ္၍ ေနာက္ရာသီမွာ လူ ျဖစ္ခဲ့ရင္ေပါ့။

၁၉၈၀ ၀န္းက်င္ပို႔စ္ေမာ္ဒန္ ဆင္ဆဘစ္လစ္တီ လႈပ္ႏႈိးဖို႔ဩကိးစားခဲ့တဲ့ ကဗ်ာစမ္းသပ္မႈ လိႈင္းအပိုင္းအစ။ Valium ပါပဲ၊ မူလလက္တင္စကားလံုးရဲ႕ အဓိပ္ၸာယ္ဟာ“က်န္းမာသန္စြမ္း”။ ကစားနည္းရဲ႕ စည္းကမ္းေတြ မသတ္မွတ္ရ ေသးဘူး။ ဆစ္ဂ္နီဖိုင္ရာေတြ ရဲ႕ ပူးတြဲ ဗလာေအာင္ပြဲေတြ ။ ေတာ္ ေတာ္ လည္း အားအားလ်ားလ်ား လူခ်မ္းသာေတြ ၊စိတ္ဖိစီးမႈ ပိျပားတဲ့ လုပ္ငန္းရွင္ေတြ ၊ ဆႏ္ၵမျပည့္၀တဲ့ အိမ္ရွင္မေတြ ။ ခႏ္ၶာ လက္ခံလြယ္တဲ့ေဆး၊ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္လိုလို ေပးတဲ့ေဆး။ ဒါကို မူလအမွတ္စက္အ ျဖစ္ ျပန္ယူလတ္ေသာ ္ . .အျခားအျခားေသာ အဓိပ္ၸာယ္မ်ား ဆီ လမ္းညႊန္မလား၊ လမ္းေၾကာင္းေပးမလား၊ပိတ္သြားရင္ေကာ၊ အစက္အေျပာက္ကအစ အနက္ေကာက္လို႔ရတဲ့လွ်ံထြက္မႈ ေတြ ။ အကယ္၍ ဒီကိစ္ၥဟာ မွန္ကန္ၿပီး ကၽြန္ေတာ္ ဟာ မွန္ကန္စြာ ေျပာႏိုင္ခဲ့ရင္ကၽြန္ေတာ္ ေျပာတာဟာ အမွန္ေတြ ပါလို႔ ဘယ္သူမွန္ကန္စြာ နားလည္လို႔ရခဲ့ရင္။ကဗ်ာမဆန္ဆံုးေႏြေခါင္ေခါင္ ပူအိုက္စပ္တစ္ညမွာ မိမိကိုယ္မိမိ ေရြ႕ေတြ နဲ႔မီဒီယာၾကားခံပစ္ၥည္းၾကမ္း တစ္ခုအ ျဖစ္ ေခၽြးဒီးဒီးနဲ႔ ျမင္လိုက္တယ္။ ေခတ္မစားေတာ့တဲ့အမွတ္ရမႈ ေတြ ၊ ဖတ္လိုက္ရင္ ပဲ့က်သြားတဲ့ နိမိတ္ပံုေဆြးေတြ ။ ခ႐ုိေအးရွား စစ္ပြဲတုန္းကလည္းစစ္ဟာလူတိုင္းအတြက္ ဆိုး၀ါးခဲ့တာမဟုတ္ဘူး။ ဘာသာစကား ထပ္ဖန္တလဲလဲမက္ေနတဲ့အိပ္မက္ထဲမွာ ငါဟာ ထပ္ဖန္တလဲလဲ ႂကြက္ပဲ ျဖစ္ေနတယ္။ ႂကြက္ ေရာဂါ သည္စခန္းနဲ႔ႂကြက္က်န္းမာေရး စခန္းဟာ ေလွာင္အိမ္သြပ္နန္းဩကိးနံရံဟိုဘက္ဒီဘက္ပဲ။ ကၽြန္ေတာ္ ဟာဟိုဘက္ကူးလိုက္ ဒီဘက္ကူးလိုက္နဲ႔ ျဖစ္ေနတာကိုျမင္ေနရတာ ကဗ်ာဆိုတာ ကြိကြိပစ္ၥည္းပဲ၊ကြိကြိ။ စာသားတစ္ခုရဲ႕ အပိုင္းအစ ေတြ ဟာ အျခားစာသားေတြ ထဲမွာ ရွိေနၾကျပန္ေရာဆိုေတာ့ကာ . . .

ဘာၾကားခံအသိမွ မရွိတဲ့“႐ုိးအ”စြာ ဖတ္မႈ နဲ႔ ဘယ္ဘက္ကမ္းဟာ ဘာကမ္း။ေန႔ရဲ႕ အမိႈက္ပံုးကို ဖြင့္လိုက္ ေတာ့ အမႈ ိက္ေတြ ၾကားမွာ ေနလံုးဟာ ျပဴတစ္ျပဴတစ္နဲ႔ခံစားခ်က္ဖြင့္ဟေဖာ္ထုတ္မႈ သီအိုရီအသုဘမွာ ေ၀တဲ့ ယပ္ေတာင္ေပၚအေရး အသားဖတ္ဖူးလား။ “ပန္းပ်ဳိးသူဟာ သူ႔ပန္း ေတြ ကို ေရေမႊးမဖ်န္းဘူး”တဲ့ အဲဒီ စကားဟာ . . . .။”

ေမးသူႂကြက္က အေမးခံႂကြက္ကို ေမးလိုက္တယ္။

မင္းေရး ေနတာေတြ ဟာ ဘာအဓိပၸာယ္ရွိလို႔လဲ။ ။

၂၁၊ ေဖေဖၚ၀ါရီ၊ ၀၉

ရသေဗဒ၀ိဘာဂႏွင့္ ဆာေလာင္ေနေသာ အူမ်ား

တခမ္းတနား စားပြဲေသာက္ပြဲျပင္ထားသည့္ ပိုစတာႏွင့္ ျဖတ္ၾကည့္သြားသူၾကားအဓိပ္ၸာယ္ဆက္သြယ္မႈ တစ္ခုယူထားသည့္ အူေခြမ်ား ေပၚလြင္သည္(သကဲ့သို႔ )အူေခြအေၾကာင္းေျပာရင္ လိုအင္အာဟာရႏွင့္ တြဲ စပ္ငတ္မြတ္တတ္ဖို႔လိုပါသည္အႏုပညာအသည္းအသန္ေခ်းဖို႔လာသူအား အူေခြအေၾကာင္းေျပာရခက္ပါသည္အူ႔အလို အာ့တ္(Art)လိုက္ႏိုင္ပါ့မလား ???

ေတာ္ လ္စတြိဳင္းအူက ဘယ္လို အာရင္ဘာ့ဂ္အူက ညာလိုအ၀တ္အထည္အူကအစ အဂၤါဩဂိဟ္လေလ့လာေရး ဩဂိလ္တုအူအဆံုးအိပ္စ္ပရက္ရွင္နစ္ဇင္းအူကအစ(ႏွစ္ ႏွစ္ ခံ)ပဋိသေႏ္ၶတားအူေခြအဆံုးပရိေယသနအူလမ္းေၾကာင္းကအစ ရသ၀ိဘာဂအူေဟာင္းေလာင္းအဆံုးလံုးခ်ာလည္ဘီးကၽြံစကားလြန္လက္လြန္ၾကက္သြန္စြန္ပလြန္အူပင္ေအာက္မွာ ကဗ်ာေလးနည္းနည္း ပါမွ ဗိုက္ဆာတာပိုမလွဘူးလား ကိုေခ်ာေရသြက္သြက္ခါဗင္ဂိုးပန္းခ်ီကားထဲက လယ္သမားစီးဘြတ္ဖိနပ္ႏြမ္းတစ္ရံနဲ႔ခ်ာဂ်င္ျပည့္ အင္ဒီ၀ါးဟိုးရဲ႕ “စိန္မႈ န္႔စီဖိနပ္”

ဘယ္ဟာ အႏုပညာပန္းသီးနဲ႔ပိုတူသလဲ ခပ္ဆာဆာပဲေမးရတယ္ဆာေလာင္မႈ အႏုပညာတစ္ဖက္ကမ္းခတ္သူမ်ား (မ်က္ခမ္းစပ္သူမ်ား )အေႂကြးယူ၊ ေရာင္ းၿပီးဆပ္၊ လမ္းေဘးဗန္းကေလးထဲက ဘန္ဂလိုလိုပန္းသီးလားဒီႏွစ္ မွာ ပန္းသီးအထူးေစ်းက်လို႔ ကမ္ၻာ့ပစ္ၥည္းမဲ့မ်ား စားရတဲ့စီးပြားေရး လားကမ္ၻာႀကီးဟာ တစ္ျခမ္းအိပ္မေပ်ာ္ဘူးတဲ့ တစ္ျခမ္းမႏိုးေသးဘူးတဲ့ကမ္ၻာႀကီးဟာ ပန္းသီးကို တစ္ျခမ္းကိုက္ၿပီး တစ္ျခမ္းကို စိုက္ေနတယ္တဲ့ကမ္ၻာႀကီးဟာ ကၽြန္ေတာ္ ့လိုဗန္းအတြက္ေတာ့

ေခါင္းတစ္ျခမ္းကိုက္ေနတဲ့ ကမ္းပါးႀကီးပဲ (ကၽြန္ေတာ္ ့ေခါင္း)၂

အဲဒီ ကမ္းပါးႀကီးထဲမွာ     ေရွ႕တုိးေနာက္ငင္ျပဳလုိ႔ရတာ
         ေကြ႔ပတ္ၿပီး ၾကည့္လုိ႔ရတာ
         အေပၚစီးေအာက္စီးက ၾကည့္လုိ႔ရတာ ကုိ

“အနက္”လုိ႔ ေခၚတယ္ (လုိ႔ ေယာင္ေယာင္၀ါး၀ါးၾကားဖူးတယ္)

ကဗ်ာမွာ ေကာ ဘ၀မွာ ေကာ ဦးေႏွာက္အလုပ္လုပ္ပုံမွာ ေကာ . . . ေကာပန္းသီး(ခ်င္းေတာင္လား၊ ၀ါရွင္တန္လား၊ သဘာ၀ သီးပင္လား၊မ်ဳိးဗီဇ ကေညာ့ထားတာလား)ထဲမွာ ေကာ မီးမလာရင္ေအးမလားကမ္းပါးႀကီးဟာ ေႏြးေထြးမလား အဲဒီ ပန္းသီးေပါက္ၿပီလားကူးရဲရင္ကူးလုိ႔ရတာ သက္ျပင္းတစ္ခ်ခ်ေရရွိတယ္ ေရာ့ ေရေသာက္ ေသာက္ ေသာက္ ေသာက္ စာမ်က္ႏွာေပၚ ဂလု ဂလုျမည္ ေအာင္ေသာက္ကုန္က်စရိတ္ေဘာက္ခ်ာကုိ လူႀကီးမင္းထံပုိ႔လုိက္ရင္ ဒင္း အူတုိသြားမလားမာစီးဒီးတစ္စီးနဲ႔ ကမ္ၻာႀကီးကုိ ပန္းသီးထဲေမာင္းလုိ႔ရမလားေတာင္မေရာက္ ေျမာက္မေရာက္ သူငယ္ခ်င္း၊ မင္းကြာ . . .ငါ့ဆီ ပန္းသီးရဲ႕ အႏုပညာလာေတာင္းေနတာ အူသံလုိ . . .။     ။

၃၁၊ မတ္၊ ၂၀၀၉

ငါတို႔ကိုယ္ငါတို႔ ေလယာဥ္ပ်ံတစ္စီးလိုတည္ေဆာက္ၾက

ငါတို႔ကိုယ္ငါတို႔ ေလယာဥ္ပ်ံတစႏို႔၊ ခင္ဗ်ားေျပာတဲ့စကားရဲ႕ အဓိပၸာယ္ကို ခင္ဗ်ား ေပါင္းတတ္ၿပီလား။
တစ္ခ်ိန္တုန္းက မင္းကေတာ္ ရဲ႕ အေလာင္းေစ်း ၁၅ သိန္းကို ေပါင္းကူးတတ္ၿပီလား။
အေတြ ႕အဩကံဟာ အသိအျမင္မုိးေလ၀သကုိ ေျပာင္းလဲေစတယ္ကုိ ေပါင္းခံတတ္ၿပီလား။
ငါေတြ းတာဟာ ငါမွတ္ထားတာေတြ ပဲ၊ မရွင္သန္လာၾကဘူးနဲ႔ ေပါင္းၿခဳံတတ္ၿပီလား။
အရွိတရားတစ္ကြက္ကုိ ငါဆုတ္ၿဖဲလုိက္တယ္
အဲဒီ ကြက္လပ္ကို ကဗ်ာတစ္ပုဒ္နဲ႔ ငါဖုံးအုပ္လုိက္တယ္
အဲဒါ ေပါင္းစပ္ညႇိႏႈိင္းတတ္ၿပီလား
ေပါင္းတင္တတ္ၿပီလား ေကာင္းကင္ႀကီးဟာ ငါတုိ႔
အေၾကာင္းစဥ္းစားရလြန္းလုိ႔ အိပ္မေပ်ာ္ႏုိင္ဘူးတဲ့
ေျမႀကီးဟာ ငါတုိ႔ အိပ္ေမာက်ေနတုန္း ငါတုိ႔ ရွိေသးရဲ႕ လား
လာလာစမ္းတယ္ကုိ ေပါင္းဖက္တတ္ၿပီလား
ေပါင္းယွက္တတ္ၿပီလားေလ
ေရကုိ ေရနဲ႔ေဆးေၾကာရသလုိ
ကဗ်ာကုိ ကဗ်ာနဲ႔ပဲ ေဆးေၾကာရတယ္
ေျပာလြန္းၾကတာ လက္လြန္ေနၿပီ ေပါင္းႏႈတ္တတ္ၿပီလား
အရင္းရွင္အသျပာသည္ အရင္းရွင္၏
အရင္းအႏွီးဘ၀သုိ႔ ေျပာင္းလဲသြားၿပီး
ေခါင္းပုံျဖတ္ကိရိယာ ျဖစ္လာခဲ့ေပသည္
ဆုိရွယ္လစ္အသျပာမွာ မူကား လူ
သုံးကုန္ပစ္ၥည္းမ်ား ျဖန္႔ေ၀ရာတြင္ အသုံးျပဳေသာ
ျဖန္႔ေ၀ေရး ကိရိယာသာလွ်င္ ျဖစ္ေတာ့သည္္စီးလိုတည္ေဆာက္ၾက
“လူတုိ႔၏ ကုန္လုပ္ဆက္ဆံေရး သမုိင္း” ဧၿပီ၊ ၁၉၆၈
ပစ္ၥဳပၸန္ကုိ ျပန္မထုတ္လုပ္တဲ့ အနာဂတ္ဆီသုိ႔
ေပါင္းသင္တတ္ၿပီလား
ဂါးထ႐ု(ဒ္)စတုိင္းန္ရဲ႕ ပုံတူပန္းခ်ီကားကုိ ပီကာဆုိ
ဆြဲအၿပီးမွာ ၾကည့္သူေတြ က “ဟင္ . . . တူလည္း မတူဘူး”
ပီကာဆုိေျပာ(ေဟာ)လုိက္တယ္ “တစ္ေန႔တူလာလိမ့္မယ္”
ေပါင္းသင္းတတ္ၿပီလား အဲဒါ
ကဗ်ာဆုိတာ ကြိကိြပစ္ၥည္းကုိ စာလုံးေပါင္း သတ္ပုံမွန္ၿပီလား။
ဒါဆုိရင္ ခင္ဗ်ားနဲ႔ ကၽြန္ေတာ္ ဆက္စကားေျပာလုိ႔ရတယ္။
ဒါမွမဟုတ္၊ ခင္ဗ်ားနဲ႔ ကၽြန္ေတာ္ ၾကား ေျပာစရာ ဘာမွ မရွိေတာ့ဘူး။
ဟုတ္ၿပီလား။
အဲဒီ ေတာ့ ခင္ဗ်ားေျပာတဲ့စကားရဲ႕ အဓိပၸာယ္ . . . . . . .။     ။

၂၃၊ မတ္၊ ၂၀၀၉

Your World Today ယေန႔ သင့္ကမၻာ

ႁပြတ္သိပ္က်ပ္ညပ္ေနတဲ့ လူ႔အဖြဲ႕အစည္းအစြန္အဖ်ားမွာ
ေရွးေဟာင္းရာဇ၀င္ဘတ္စ္ကား

ဆင္ျခင္မႈ အဓိက၀ါဒနီးပါးနဲ႔ ဖြဲ႕စည္းထားတဲ့
(ဘာပဲ ျဖစ္ ျဖစ္) အခုထိမေမြးေသး
အသက္ပုိရွည္ဖုိ႔ အေရး ႀကီးတယ္ ၾသ၀ါဒလုိလုိ အမိန္႔လုိလုိ
“သာမန္ဘ၀ေတြ ကို ၿခိမ္းေျခာက္ေနတဲ့ အၾကမ္းဖက္၀ါဒ ၉/၁၁”
အဲသလုိဆုိ ကမၻာႀကီးဟာ ေမွာ င္မုိက္ေနလုိက္မယ့္ ျဖစ္ျခင္း

“ကၽြန္ေတာ္ ဟာ သူရဲေကာင္း မဟုတ္႐ုိးအမွန္ပါ” ဟု ၀န္ခံေၾကာင္း
ဥေရာပဟာ အေမရိကန္ကို အေႂကြးတင္သလုိ
သူ႔ေလာဘဟာ ေသအထိကံကုိ အေႂကြးတင္တယ္
မကုိင္တြယ္ရေသးတဲ့ အၿပဲႀကီးေတြ စိတ္ၱလူမႈ
အင္အားမဲ့စြာ လက္ပုိက္ မၾကည့္ရင္
ေက်ာခုိင္းထြက္ခြာသြားရတယ္ ရ၀မ္ဒါ/ကုလသမဂ္ၢ

ဘတ္စ္ကားေပၚမွာ လည္း ဗုံးေဖာက္ခြဲၾကတယ္
မိန္းကေလးေတြ ကုိလည္း ႏွာေခါင္းျဖတ္ပစ္တယ္
ေမြးကင္းစကေလးငယ္ေတြ ကုိလည္း
ေသျခင္းခ်ဳိခ်ဳိတုိက္ေကၽြးတယ္

ကမၻာႀကီးရဲ႕ ဘယ္ေနရာ
သင့္ကမၻာႀကီးရဲ႕ ယေန႔ဘယ္ေနရာ
ဒီလုိမ်ဳိးအခ်ိန္မွာ ေလက ေတာင္ကပဲတုိက္တုိက္
ေလကပဲ တုိက္တုိက္ သန္႔စင္သပ္ရပ္တဲ့ တုိက္ပြဲပဲ ျဖစ္ပါေစ
“သူတုိ႔ ကေတာ့ ရတယ္၊ ပုိက္ဆံရွိတာကုိး”ပဲ ေျပာေျပာ
ကုိယ့္ပုဂ္ၢလိက ကိစ္ၥကိုလည္း ကုိယ္စြက္ဖက္ပုိင္ခြင့္မရွိေတာ့ပါ
၂၁ ရာစုထဲ ေရာက္ခဲ့ၿပီလုိ႔ လည္ဆယ္ေျပာလုိေျပာ

အစြန္းေရာက္ေပ်ာ္ရႊင္မႈ ထဲမွာ ေဆးခန္းမွိန္ပ်ပ်လင္းေနတယ္

ေရြးခ်ယ္မႈ တစ္ခုဟာ သူ႔လိပ္ျပာ
သူဓားနဲ႔ အႀကိမ္ႀကိမ္မႊန္း
ဘယ္သူမွေတာ့ မသိပါဘူး လူေခ်ာလူလွ
ငါဟာ လူငယ္လူရြယ္ ကမၻာႀကီးကိုသိမ္းပုိက္မယ္

ညတြင္ းခ်င္းပဲ မုသားေတြ ဟာ ဘက္ ေျပာင္းသြား တယ္
ကၽြန္ေတာ္ ့ကုိ ဖက္လွဲတကင္းဆက္ဆံလာတယ္
ကၽြန္ေတာ္ ့၀ွက္ထားတဲ့ ဒဏ္ရာေတြ ကုိ လွန္ၿပီးလ်က္ေပးတယ္

ၾသရွ၀စ္တ္ဇ္ကေန သင္လြတ္ေျမာက္ခ့ဲၿပီတဲ့
သတင္းနဲ႔ ဓာတ္ပုံမွတ္တမ္းနဲ႔ အယ္ဒီတာ့အာေဘာ္နဲ႔
အဲဒီ ကေန

ေျပးရင္းလႊားရင္း

အျမစ္ထူထူထဲထဲႀကီးကုိ

ခလုတ္တုိက္ ေတာေကာင္ေတြ နဲ႔ မ်က္လုံးခ်င္းဆုံ ပူပူပန္ပန္
အေငြ႕ပ်ံ ဘာပရိသတ္မွ မရွိခဲ့ပါဘူး

အေရး အသားရဲ႕ အစြန္အဖ်ားမွာ အသံမဲ့အကၡရာ၀က္လုိ
အ႐ုိးအသား ရွာမေတြ ႕ဘူးလုိ႔လည္း အရပ္က သဲ့သဲ့ ထြက္တယ္လား။     ။

၁၁၊ မတ္လ၊ ၂၀၀၉

ေနာက္ဆုံး၀ုိင္

ႏႈတ္ခမ္းသားနဲ႔ ဆက္စပ္နယ္ေျမအေနအထား ကင္းေထာက္ဖုိ႔
ရီေ၀ေ၀ က်လာတယ္ အေျခအေန မသဲကြဲတဲ့ စံပယ္တင္မွဲ႔
တ၀ုိက္မွာ စြန္႔စြန္႔စားစား တြားသြားလုိ႔ ျဖစ္ခ်င္ေတာ့
နယ္ေျမဟာ ေျမပုံထဲ မပါရွိဘူး အဲဒီ ေနရာကုိလည္း
ေငြေၾကးဟာ ဖိဖိစီးစီး သိမ္းပုိက္ထားတယ္ လမ္းရဲ႕
၀ဲဘက္ကေန ေငြခ်ိန္ခြင္ေပၚတင္ၿပီး ေမွးၾကည့္တဲ့အၾကည့္နဲ႔
တရစပ္ ပစ္ခတ္ခံရျပန္တယ္ နဖူးလြင္ျပင္မွာ ျပင္းထန္တဲ့
အပစ္အခတ္အနမ္းေတြ အေရျပားေအာက္က ဗ်ဴဟာေတြ
အစဥ္အလာတုိက္ကြက္ကုိ ေျပာက္ၾကားစစ္ လွ်ပ္တစ္ျပက္ဆင္
လက္ေတြ ေျခေတြ နားရြက္ေတြ ႏွာေခါင္းေတြ ရင္ဘတ္ေတြ ႐ႈပ္ေထြးသြားတယ္
စတုဂံနဲ႔ ႀတိဂံခဏခြဲၿပီး ေဆးလိပ္တစ္႐ႈိက္နဲ႔
ရရွိတဲ့ သတင္းကုိ နည္းစနစ္ မပီျပင္စြာ စစ္ေဆးလုိက္တယ္
““လင္းယုန္မွ ခ်ယ္ရီ လင္းယုန္မွ ခ်ယ္ရီ အေနအထားကုိ တင္ျပပါ
ဒါပဲ”” အေနအထားဟာ နားရြက္တစ္ဖက္ထဲ ၀င္စနည္းနာတယ္
မ်က္ႏွာတစ္ခုဟာ မွဲ႕တစ္ခုကုိ ခလုတ္ႏွိပ္လုိက္တယ္
သုံ႔ပန္း မယူေၾကး ပခုံးကမူေလးမွာ တရစပ္ပစ္ခတ္
လည္တုိင္မွာ ေပၚပီခင္းေတြ ရဲခနဲကြက္ၿပီး ကူးစက္သြားတယ္
ႏွာမႈ တ္သံပစ္ကူနဲ႔ အခ်က္အခ်ာေဒသကုိ က်ားကုတ္က်ားခဲ
သိမ္းပုိက္လုိက္ႏုိင္တယ္ လွ်ဳိ႕၀ွက္ေဒသခံေတြ ဟာ
သစ္သီးေတြ ပန္းေတြ ေကာင္းကင္ျပာေတြ ပင္လယ္လႈိင္းလုံးႀကီးေတြ နဲ႔
လႈိက္လႈိက္လွဲလွဲ ထြက္ႀကဳိဆုိၾကတယ္
မွိတ္အမ္းေနတဲ့ မ်က္လုံးတစ္စုံဟာ ေအာင္လံလုိ
ျပဴးက်ယ္သြားၿပီး အံ့ၾသေတာင္းဆုိတြန္႔ဆုတ္လႈပ္ရွား
သည္းထန္အၾကည့္ႀကီး ငြားငြားစြင့္စြင့္
အၾကာႀကီးလုိ႔ထင္ရတဲ့ တစ္ခဏ
တစ္ခဏလုိ႔ထင္ရတဲ့ တေမ့တေမာ
ႏွစ္ ေပါင္းမ်ား ေလွ်ာက်သြားၿပီးတဲ့အထိ
အမွတ္ရမႈ ရဲ႕ ရင္ခြင္ထဲမွာ တအုံေႏြးေႏြး ဟုန္းေတာက္တယ္
အဲဒီ ဘက္က ဘာသတင္းမွ ျပန္မလာဘူး
ရာဇ၀င္ရဲ႕ အ႐ုိးေပၚမွာ အသားေတြ တက္လာတယ္
ႏႈတ္ခမ္းခ်င္းမခြဲမီမွတ္မွတ္ရရ
ဥယ်ာဥ္ထဲက ရႊမ္းမွည့္စေတာ္ ဘယ္ရီသီးေတြ စားခဲ့ၾကတယ္။     ။

၈၊ ေမ၊ ၂၀၀၈