Cover

စကားလုံးပုံေဆာင္ခဲမ်ား ရဲ႕ ရနံ႔

၁။

ဘာရယ္ မဟုတ္ပါဘူး

ႏွစ္ေပါင္းမ်ား စြာ

ၿမိဳခ်လာခဲ့တဲ့ ပင့္သက္ေတြ ကုိ

အန္ထုတ္လုိက္တာပါ။

ရင္ဘတ္ထဲက အေၾကာင္းအရာေတြ ကို

ဝတၴဳတိုအျဖစ္ ပံုေဖာ္လို႔မရတဲ့အခါတိုင္း

ကြၽန္ေတာ္ ကဗ်ာေရး ေလ့ ရွိပါတယ္။



၂။

ဒီစာအုပ္ထဲမွာ

ကုိလုိနီေခတ္ လူထူးလူဆန္းေတြ ရဲ႕

စြန္႔စားခန္းေတြ မပါသလုိ၊

ႀကီးႀကီးက်ယ္က်ယ္ ဗဟုသုတရစရာ

အခ်က္အလက္ေတြ လည္း မပါဘူး။

စိတ္ထိခုိက္ေၾကကြဲဖြယ္

အျဖစ္အပ်က္ေတြ မပါသလုိ

ကံစမ္းမဲနဲ႔ အေရာင္းျမႇင့္တင္ေရး

ၾကားျဖတ္ေၾကာျငာေတြ လည္း

မပါဘူးဆုိတာ

ကြၽန္ေတာ္ အာမခံပါတယ္။

သံေဝဂရဖုိ႔နဲ႔ ခႏၶာဉာဏ္ေရာက္

တရားေတြ ရဖုိ႔ မရည္ရြယ္သလုိ

နည္းပညာအခ်က္အလက္ေတြ

ေဝငွဖုိ႔လည္း မရည္ရြယ္ပါဘူး

စိတ္ပ်က္အာငယ္လာတဲ့ အခါမ်ိဳးနဲ႔

ေဒါသထြက္ၿပီး

ဆူပြက္ေပါက္ကြဲခ်င္လာတဲ့ အခါမ်ိဳးေတြ မွာ

ဒီစာအုပ္ထဲပါ စကားလုံးေတြ က

သင့္ကုိ တစ္စုံတစ္ရာ ေပးပါလိမ့္မယ္။

အဲဒါကုိ တခ်ိဳ႕က 'ရသ'လုိ႔ ေခၚၿပီး

တခ်ိဳ႕က 'ေလာကီမဂ္ဉာဏ္'လုိ႔ တင္စားပါတယ္။

တကယ္ေတာ့

ဘာမွ မဟုတ္ပါဘူး။ စကားလုံးေတြ ပါ။

ခင္ဗ်ားတုိ႔ ကြၽန္ေတာ္တုိ႔

ေန႔စဥ္ ႐ွဴ႐ႈိက္ေနၾကတဲ့

သာမန္စကားလုံးေတြ ပါေလ။

ကြၽန္ေတာ္ေျပာရင္လည္း

အံ့ၾသဦးေတာ့မွာ ပဲ

စကားလုံးေတြ မွာ အေရာင္ရွိသလုိ

အနံ႔လည္း ရွိတယ္ဆုိတာ။

စကားလုံးေတြ ဟာ

အစီအစဥ္တစ္ခုနဲ႔ စီးဆင္းသြားၾကတဲ့အခါ

'ကဗ်ာ'ေတြ အျဖစ္

'ဝတၴဳ'နဲ႔ 'ရသစာတမ္း'ေတြ အျဖစ္

ပုံေဖာ္ဖြဲ႕တည္သြားတတ္ၾကပါတယ္။

အဲ့ဒီ'စကားလုံးပုံေဆာင္ခဲ'ေတြ ရဲ႕

ေနာက္ကြယ္က ရနံ႔ေတြ ကုိ

႐ွဴ႐ႈိက္ၾကည့္တဲ့အခါ

တခ်ိဳ႕က ေအာက္သုိးခ်ဥ္စုတ္ၿပီး

တခ်ိဳ႕ ကေတာ့ ခ်ိဳၿမိန္လတ္ဆတ္ေနပါလိမ့္မယ္။

တကယ္ေတာ့ ကြၽန္ေတာ္တုိ႔ေတြ ဟာ

စကားလုံးေတြ ကုိ

ေန႔စဥ္ၿမိဳခ်ေနခဲ့ၾကတာ ျဖစ္သလုိ

ေန႔စဥ္ အန္ထုတ္ခဲ့ၾကတာလည္းျဖစ္တယ္။

စကားလုံးေတြ ရဲ႕

ပဥၥလက္ဆန္မႈ ကုိ သိခ်င္ရင္

ေဟာ့ဒီစာမ်က္ႏွာေတြ ေပၚက

စကားလုံးေတြ ေနာက္ကုိ

အလုိက္သင့္ေမ်ာပါကူးခတ္ၾကည့္လုိက္ပါ။

ခ်စ္သူအခ်င္းခ်င္း

မိတ္ေဆြသူငယ္ခ်င္းနဲ႔

မိဘနဲ႔သားသမီးတုိ႔ရဲ႕

ေန႔စဥ္ဘဝေတြ ထဲက ရန႔ံေတြ ကုိ

သင္ ႐ွဴ႐ႈိက္ရပါလိမ့္မယ္။



၃။

ေလာကႀကီးမွာ

ေနထုိင္ခြင့္ရခဲ့တဲ့

စီးကရက္ႏွစ္ဗူးစာႏွစ္ကာလေတြ အတြင္း

ႀကီးႀကီးက်ယ္က်ယ္ဆုိလုိ႔လည္း

သူမ်ား တကာလုိ။

ေမွ်ာ္စင္ကြၽန္းက

အေကာင္းစားေမြးေန႔ဧည့္ခံပြဲေတြ ၊

တန္ဘုိးႀကီးအလွဴဒါနနဲ႔

တစ္ကုိယ္ေတာ္လုိက္ဖ္႐ိႈး

ေဖ်ာ္ေျဖမႈ ေတြ

ဘာတစ္ခုမွ

ဟုတ္တိပတ္တိမလုပ္ႏုိင္ခဲ့သူတစ္ေယာက္အေနနဲ႔

ေျဖာင့္ခ်က္ေလးပဲျဖစ္ျဖစ္ ေပးၾကည့္ခဲ့ခ်င္တဲ့ သေဘာပါ။



၄။

ဒီေျဖာင့္ခ်က္ျဖစ္ေျမာက္ေရး အတြက္

ေက်းဇူးတင္သင့္သူေတြ အျဖစ္

ေဖေဖ၊ ေမေမ၊ ဇနီးမယား နဲ႔ သမီးသား အျပင္

သူငယ္ခ်င္း ပန္းခ်ီဆရာ ေမာင္ႏုိး၊

ႏုိင္မ်ိဳးထြန္း(အင္ပါယာစာေပ)

အထူးသျဖင့္

Special Thanks ကေတာ့

ကြၽန္ေတာ့္ရဲ႕ စာဖတ္ပရိသတ္ေတြ ပါ။

ေမေမ့ရဲ႕ အ၀ိဇၨာအိုးေလး

'စိတ္ဓာတ္ေတြ လည္း

အရိပ္ငတ္ေနခဲ့တာ ၾကာၿပီ'

လေဘာနဲ႔ ေ၀းခဲ့။

ယေသာ နဲ႔ ေ၀းခဲ့။

ေလာကဓံရဲ႕ အဆိုးေလးခ်က္မွာ ပဲ

ဘ၀ဟာ မီးနီမိေနခဲ့ရ။

တရားျပဆရာ ကေတာ့ တဏွာကုိပဲ ယုိးမယ္ဖြဲ႕ပါတယ္။

ဝိပါကဝဋ္ေတြ ကြၽတ္ဖုိ႔၊ သံသရာက လြတ္ဖုိ႔

ဝိပႆနာသာ ခုိကုိးရာရွိပါသတဲ့။



ဥပါဒါန္ရဲ႕ ေၾကာက္မက္ဖြယ္ေကာင္းပုံကုိ သိေပမယ့္

ဟုိေကာင္မေလးကုိပဲ စြဲလမ္းေနခဲ့မိတာ၊

အာ႐ုံေတြ ကုိ ခႏၶာဖြဲ႕ဖုိ႔ထက္

ျဖန္႔က်က္ေပ်ာ္ဝင္ဖုိ႔သာ စိတ္ေစာေနခဲ့မိတာ၊

'သား ဟုိအရည္ေတြ မေသာ က္ေတာ့ဘူး ေမေမ' လုိ႔

ခဏ ခဏ ေဝရာမဏိလုပ္ၿပီး

သူရာျဗစ္ရည္ဆုိင္ မၾကာခဏသြားထုိင္ျဖစ္ခဲ့တာ၊

တကယ္ေတာ့

ကြၽန္ေတာ္ဟာ ပဋိစၥသမုပၸာဒ္စက္ဝုိင္းထဲက

ျမဴမႈ န္ေလးတစ္မႈ န္ပါ ေမေမ။

ခႏၶာဝန္ကုိထမ္းၿပီး

လာလမ္းကုိျပန္လွည့္ဖုိ႔က်ေတာ့လည္း

ေနာက္. . . က်. . . ခ့ဲ . . . ပါ. . . ၿပီ။

ဒီလုိနဲ႔

ေမေမရဲ႕ အဝိဇၨာအုိးေလးဟာ

အႏွစ္ေလးဆယ္စာအိပ္မက္ေတြ ကုိ

က်ံဳးသြင္းေမြးျမဴလုိ႔၊

သက္ျပင္းေတြ ကုိ ျပန္ျပန္ၿမိဳခ်လုိ႔၊

နာမည္တစ္လုံးအတြက္

ဆတ္ဆတ္ထိမခံမာနနဲ႔ သကၠာယေတြ ပြားလုိ႔၊

(ဒုစ႐ုိက္ဆယ္ပါးက်ေတာ့လည္း

တစ္ပါးမွ မကင္းျပန္ဘူးတဲ့)



ေဟာဒီေကာင္

အေမ့သား မုိက္လုံးႀကီးလုိက္ပုံက

မသိမႈ ထဲ နစ္ျမဳပ္ေနတာေတာင္

သီခ်င္းၿငီးခ်င္ေသးတဲ့ ေကာင္ပါ

အေမွာ င္ကုိခြင္းဖုိ႔တဲ့

ဘယ္ေတာ့မွလင္းမွာ မဟုတ္တဲ့ မီးကုိပဲ

အခါခါထြန္းညႇိေနေသးရဲ႕

ေမေမ။

01 01 2009

၀ိပါက              -   အက်ိဳးေပး

အ၀ိဇၨာ             -   မသိမႈ

ပဋိစၥသမုပၸါဒ္   -   ေၾကာင္းက်ိဳးတရား

သကၠာယဒိဌိ   -   ငါစြဲ

ဤကိစၥ၌ ကၽြန္ေတာ့္တြင္ လုံးလုံးတာ၀န္မရွိေၾကာင္း

ငယ္ငယ္က

ခုိင္ထူး၊ ၿငိမ္းေက်ာ္နဲ႔ ေရဘင္မ်က္မွန္ ႀကိဳက္ခဲ့

မီးျခစ္ဆုိ ဇစ္ပုိကုိ ရင္ခုန္ခဲ့။

လၻက္ရည္ဆုိင္ထုိင္တဲ့အခါ ေရႊပေလာင္၊

ေသာ က္တဲ့ေဆးေပါ့လိပ္က ေငြေတာင္

စက္ဘီးဆုိရင္ေတာ့ ေမာင္ဗမာပဲ သေဘာက်တယ္။



ပုိ႔စ္ေမာ္ဒန္ေခတ္တြင္ အမွတ္အသားသည္ မတည္ၿငိမ္ေတာ့

ေစ်းကြက္သည္ အမွတ္အသားကုိထိန္းခ်ဳပ္ရာ၌ မတင္းၾကပ္ေတာ့ဟု

ေဒးဗစ္ဟာရစ္၊စ္၊ ေျပာၾကား



ေရြ႕လ်ားမႈ ဟာ ျမန္ဆန္

ပစ္လႊတ္လုိက္တဲ့ က်ဥ္ဆံတစ္ေထာင့္လုိ

သင္ လုိက္လုိ႔မမီေလာက္ေအာင္ ျမန္ဆန္ေန၊

'ဖင္စီ'ပစၥည္းေတြ ေခတ္စားလာ၊

တစ္ရာဖုိးေလးခု ႀကိဳက္တာယူေတြ ေခတ္စားလာ

မွန္ျဖတ္လုိ႔ရ၊ ဓားေသြးလုိ႔ရ

လြန္ေဖာက္လုိ႔ရသလုိ ေပတံလည္း သုံးလုိ႔ ရတဲ့

ဘက္စုံသုံး 100 in 1 ေတြ

ေစ်းကြက္ထဲ ထုိးေဖာက္ဝင္လာ။



(ဘရဲန္းဒက္)ေခတ္က ကုန္ၿပီ

ဆရာဝန္က ကားပြဲစား

ဇာတ္မင္းသားက သီခ်င္းဆုိ

အဆုိေတာ္စစ္စစ္က ေၾကျငာ႐ုိက္။



ေတာ္ဖလာရဲ႕ တတိယလႈိင္း

ကြၽန္ေတာ့္အိမ္ေရွ႕ လမ္းက်ဥ္းေလးထဲ

ျဖတ္သန္းသြားၿပီးေနာက္

ဤကဗ်ာသည္လည္း ဘက္စုံသုံး ကဗ်ာ

တစ္ရာဘုိး ေလးခုကဗ်ာ

မာတီမီဒီယာကဗ်ာအျဖစ္

ေျပာင္းခဲ့။ ။

ကၽြန္ေတာ္ေဖ်ာ္ေသာ က္မိတဲ့ အႏုပညာ

လူငယ္ဘဝက

အ႐ုိးေပၚ အေရတင္႐ုံ

အသက္ငင္လုိ႔ ၊

ဥတုသုံးပါး မေရြးတဲ့

ေရစိမ္ခံ ေရစုိခံ စိတ္ဓာတ္ေတြ လည္း

လက္ပ်င္းက်လုိ႔။



ကိုယ္ေရြးခ်ယ္ခဲ့တဲ့လမ္းက

ကိုယ့္ကုိ ျပန္ၿပီးျငင္းဆန္ၿပီဆုိရင္

ေတြ းစရာက သိပ္မ်ားမ်ား မက်န္ေတာ့ဘူး။



လွည့္ျပန္မလား။

အခု လွည့္ျပန္မလား။

အခု ခ်က္ခ်င္းလွည့္ျပန္မလား။



ကံၾကမၼာကုိလည္း မ်က္ေစာင္းမခဲပါနဲ႔ေတာ့

ကိုယ့္ဇာတာကုိလည္း ယိုးမယ္မရွာပါနဲ႔ေတာ့ . . . တဲ့

တတိယအသံက ဦးေႏွာက္ထဲက အသိဉာဏ္ကုိ

လက္တုိ႔ၿပီးလွမ္းေျပာတယ္။



ကြၽန္ေတာ္ဟာ

ကုိယ့္ကုိယ္ကုိ ထုပ္ပုိးၿပီး

စားသုံးရန္အသင့္အေနအထားနဲ႔

ရပ္ေစာင့္ေနခဲ့တာပါ။

ဓာတုေဗဒအေရာအေႏွာ လုံးဝမပါတဲ့

ကုန္ၾကမ္းစစ္စစ္နဲ႔တံဆိပ္အသစ္ေရြးၿပီး

ေစ်းကြက္ထဲကုိ

ထုိးေဖာက္ပ်ံသန္းလာခဲ့တာပါ။



ဒါနဲ႔ေတာင္

လြဲေခ်ာ္မႈ နဲ႔

တည့္တည့္တုိးဦးမယ္ဆုိလည္း

ဟုိဝတၴဳထဲက ပညာတတ္မိန္းမ ေရရြတ္သလုိ၊

ဝိန္း႐ူနီက အဲလက္ဖာဂူဆန္ကုိ

မၾကားတၾကား လွမ္းေျပာသလုိ

ကုိယ့္ကုိယ္ကုိ ျပန္ေျပာ႐ုံပဲ ရွိေတာ့တယ္။

'လဲ . . . သာ . . . ေသ. . . လိုက္ . . . ေတာ'့ လ႔ို။

ကာဆီႏို

ေမးစရာက တစ္ခုတည္းရွိတယ္

'ဘယ္သူေဝတဲ့ ဖဲလဲ'



ပန္ကာခလုတ္ေလးႏွိပ္လုိက္စမ္းပါ

ေရခဲရည္ပုလင္းေလး ကမ္းလုိက္စမ္းပါ

ငါတုိ႔ရဲ႕ အႏုပညာက ငါတုိ႔ကုိ ျပန္မသတ္ေစနဲ႔။



ရာသီက ပူတယ္။

ေဆာင္းေဘာက္က ထြက္က်လာတဲ့

ေက်ာက္တုံးသံဂီတက ဆူတယ္။

'ဒီတစ္ခါ မင္းပစ္အလွည့္'

တစ္ကုိယ္လုံးလႈပ္ေနတဲ့

ဆံပင္နီက်င္က်င္က လွမ္းေျပာတယ္။



ၿငိမ္ေနရင္ေတာ့ ေရညႇိတက္ခံရမွာ ပဲ. . . . . တဲ့။

သြားစမ္းပါ။ ေပါက္ကြဲခဲ့တဲ့ မီးေတာင္ေတြ ေတာင္

ၿငိမ္ခဲ့ၾကဖူးတာပဲ။

ဘယ္ေရာက္မွန္းမသိ ေမာင္းေနလည္း

ဆီကုန္႐ုံပဲ ရွိမယ္။

အသည္းဆုိတာ

မၾကာခဏ ကြဲလြန္းရင္

ေၾကမြသြားတတ္တယ္။



'ဟာ. . . . . စားျပန္ၿပီ'

လက္ဖ်ံမွာ ထုိးထားတာက

လူသားအားလုံးကုိ ေလးစားပါတယ္။

မ်က္လုံးအၾကည့္ေတြ က မုိက္တိမုိက္ကန္းနဲ႔

ဗုိက္ေခါက္ထူထူ ငနဲက

တစ္ဝုိင္းလုံး သိမ္းလုိက္တယ္။



မင္းအီးေမးလ္လိပ္စာေျပာင္းလုိက္ၿပီလား

ခုတစ္ေယာက္လည္း

အရင္ေကာင္မေလးပဲမဟုတ္လား



အျပင္မွာ ေတာ့ စုိထုိင္းဆနည္း ေလၿငိမ္

အပူရွိန္က တလွပ္လွပ္၊

႐ုတ္တရက္ အေသြးအသားထဲက

ထေနာင္းပင္ရိပ္တစ္ခုကုိ

ခ်ဥ္ျခင္းတပ္လာတယ္။

နားေပါက္ေဖာက္ၿပီးရင္

နားကြင္းတစ္ဘက္ဖုိးေတာ့ ရွာရမွာ ပဲ။



ေဟ့ . . . ငါ ေမးေနတယ္

'ဘယ္သူေဝတဲ့ ဖဲလဲ'လုိ႔။



ဝန္ဇင္းခ်စ္သူမ်ား ေနေနာ္ ၏ “ ေျဖာင့္ခ်က္ ” ကိုၾကိဳက္ရင္ Facebook မွာ Like လုပ္ျပီး သူငယ္ခ်င္းေတြကို Share ေပးပါအံုးေနာ္။


ပန္းဆြတ္မိုး

ျမစ္က်ိဳးအင္း

အသက္တမွ်