ခ်စ္စြာ ေသာ စာဖတ္သူ၏ လက္၀ယ္ေရာက္ေနေသာ စာအုပ္သည္ စာေရး သူေရး သားခဲ့ေသာ ေဆာင္းပါး ၂၄ ပုဒ္ကိုစုစည္းေဖာ္ျပထားသည့္ စာအုပ္ ျဖစ္ပါသည္။

စာဖတ္သူမ်ား သိျပီး ျဖစ္သည့္အတုိင္း စာေရး သူသည္ အသက္အရြယ္ ၁၃ ႏွစ္ မွ ၃၁ ႏွစ္ အတြင္ း လူငယ္မ်ား အတြက္ ရည္ရြယ္ခ်က္ထားလ်က္ စာေရး ျဖစ္ပါသည္။ ဤစာအုပ္သည္လည္း အလားတူပင္ လူငယ္မ်ား ဖတ္ရူၿပီး အက်ိဳးရွိေစရန္ ရည္သန္ပါသည္။

မိမိအသက္ ၅၀ ေက်ာ္က ေရး ထားသည့္ ေဆာင္းပါးအခ်ဳိ႕လည္း ပါ၀င္သည္။ အသက္ ၆၀ ေက်ာ္ၿပီးမွ ေရး ေသာ ေဆာင္းပါးမ်ား လည္း ပါ၀င္ပါသည္။ အသက္ၾကီးမွေရး သည့္စာက ဘာသာေရး အျမင္ ပိုကဲလာေၾကာင္းသတိျပဳမိပါသည္။ မည္ သို႔ ပင္ ျဖစ္ေစ၊ လူငယ္လူရြယ္မ်ား သိရွိသင့္သည္ဟု ယူဆမိေသာ အေၾကာင္းအရာႏွင့္ အယူအဆမ်ား ကို ေရြးခ်ယ္ေဖာ္ျပထားျခင္းသာ ျဖစ္ပါသည္။

ခ်စ္စြာ ေသာ တူေမာင္၊ ခ်စ္သမီးေမေလး၊ စာဖတ္သူသို႔ စသည္ျဖင့္ ဦးတည္ေသာ ပရိတ္သတ္အမည္ ကြဲျပားေကာင္း ကြဲျပားေသာ ္လည္း အဓိက ရည္ရြယ္ခ်က္ကား လူငယ္လူရြႊယ္မ်ား အခ်ိန္ကို အသံုးခ်လ်က္ မိမိတုိ႔ အရည္အခ်င္းျမင့္မားၾကေစေရး သာ ျဖစ္၏ ။

ျပင္းျပင္းထန္ထန္ အားထုတ္ယွဥ္ၿပိဳင္ေနၾကရေသာ ႏွစ္ ဆယ့္တစ္ရာစုကာလ (သို႔ မဟုတ္) လူ႕သမိုုင္းခရီးစဥ္၏ တတိယေထာင္စုႏွင့္ အစ အခ်ိန္အခါမ်ိဳး၀ယ္ ျပည္ေထာင္စုသမၼတႏိုင္ငံေတာ္ မွ ျမန္မာလူငယ္လူရြယ္မ်ား ႏိုးၾကားၾကေစလုိသည္။ႀကိဳးစားၾကေစခ်င္သည္။ ေပါ့ေပါ့တန္တန္ ေရသာခို၊ ခိုးခ်၊ ႏို႔သက္ခံစို၊ ျဖတ္လမ္းလိုက္ၿပီး ဇိမ္ခံခ်င္ေသာ အမူအက်င့္ေတြ ကင္းစင္ရမည္ ။

ရုိးသားၾကေစခ်င္သည္။ ႏိုင္ငံတကာႏွင့္ ဆက္ဆံထိေတြ ႕ရာတြင္ တစ္နပ္စား ဉာဏ္ႏွင့္ ကလိမ္ကက်စ္လုပ္ပါက လူမ်ိဳးသိကၡာက်လိမ့္မည္ ။ အမ်ား ၏ ယံုၾကည္ေလးစားမႈ ႏွင့္ အားကိုးမႈ ကို ခံယူထိုက္ေအာင္ ရုိးေျဖာင့္မွန္ကန္ၾကေစလိုသည္။ ႏိုင္ငံႏွင့္ လူမ်ိဳးကို ထိပ္တန္းအဆင့္ ေနရာသို႕ပို႔ ေဆာင္ႏိုင္သူေတြ ျဖစ္ၾကပါေစ…..။

ခ်စ္စြာ ေသာ

ခ်စ္ႏုိင္ (စိတ္ပညာ)

၁၈-၆-၂၀၁၂

၁။ မေကြးခရုိင္၊ ေခ်က္ေရနံေျမဇာတိ။ အမိ ေဒၚေအးသ၊ အဖ အလယ္တန္းျပဆရာ ဦးမာတင္။ ငယ္နာမည္ ေမာင္ခ်စ္ႏိုင္ ။ ၁၉၄၈ ခု၊ ဒီဇင္ဘာလ ၆ မွာ ေမြးဖြားသည္။ ငယ္စဥ္က ႀကီးနီအလယ္တန္းေက်ာင္း၊ ေခ်ာက္ျမိဳ႕အမွတ္ (၁) အထက္တန္းေက်ာင္းတုိ႔မွာ ပညာသင္ယူသည္။ မႏ ၱေလး ၀ိဇၹာသိပံၸတကၠသိုလ္တြင္ ဆက္လည္ပညာသင္ယူၿပီး ၀ိဇၹာဘြဲ႔႕ (စိတ္ပညာ) ရခဲ့သည္။ ရန္ကုန္ ၀ိဇၹာသိပၸံတကၠသိုလ္မွ အသံုးခ်စိတ္ပညာ (စစ္ေဆးေရး ) ဘြဲ႕လြန္သင္တန္း တတ္ေရာက္ ေအာင္ျမင္ခဲ့သည္။

၂။ တပ္မေတာ္ အရာရွိအ ျဖစ္ ၂၆ ႏွစ္ စစ္မႈ ထမ္းခဲ့သည္။ “ စစ္မႈ ထမ္းေကာင္း တံဆိပ္” ခ်ီးျမွင့္ျခင္းခံရသည္။ ျပန္ၾကားေရး ႏွင့္ ျပည့္သူဆက္ဆံေရး ဦးစီးဌာန ညႊန္ၾကားေရး မွဴးခ်ဳပ္တာ၀န္ကို ၁၁ ႏွစ္ ထမ္းေဆာင္ခဲ့သည္။ “စီမံထူးခြ်န္တံဆိပ္ ပထမဆင့္” ခ်ီးျမွင့္ျခင္းခံရသည္။

၃။ စာနယ္ဇင္းမ်ား တြင္ ေဆာင္းပါးမ်ား ေရး သားသည္။ ‘ခ်စ္လုိေျပာတာ မွတ္ပါ’ စာအုပ္အတြက္ လူငယ္စာေပ၊အမ်ိဳးသားစာေပဆု ခ်ီးျမွင္ျခင္းခံရသည္။ ‘ဘ၀တစ္ခု စီမံမႈ ’ စာအုပ္အတြက္ သုတစြယ္စံု လူငယ္စာေပဆု ခ်ီးျမွင္ျခင္းခံရသည္။ စာအုပ္ (၉၈) အုပ္ ေရး သား ခဲ့သည္။

၄။ ခ်စ္ၾကည္ေရး ၊ ေလ့လာေရး ၊ ေဆြးေႏြးပြဲမ်ား အတြက္ တရုတ္၊ ဂ်ပန္၊ ဗီယက္နမ္၊ ထိုင္း၊ မေလးရွား၊ စကၤာပူႏွင့္ အင္ဒိုနီးရွားႏိုင္ငံမ်ား သို႔ သြားေရာက္ခဲ့ပါသည္။

(၁)

ခ်စ္သမီးေမေလး

ရႊင္လန္းခ်မ့္ေျမ႕ၾကပါေစ…..။

ဒီကေန႕ သမီးကို ဦးဦးေျပာခ်င္တဲ့အေၾကာင္းအရာက “အလြယ္တကူျပည့္စံုၿပီးေျမာက္ေစႏိုင္တဲ့ အေၾကာင္းတရားေလးပါး” ျဖစ္ပါတယ္။ စိတ္၀င္စားစရာေကာင္းမယ္ ထင္ပါတယ္။

တုိ႔ရဲ စိတ္ကူးေတြ ဟာ ဆႏၵ ျဖစ္လာၾကတယ္။ ဆႏၵေတြ မွာ ရည္မွန္းခ်က္ ရွိတယ္။ အဲဒီ ရည္မွန္းခ်က္ကိုေရာက္ေအာင္၊ အေကာင္အထည္ေပၚလာေအာင္ လုပ္ေဆာင္ရမယ့္ အေၾကာင္းတရားေတြ ရွိတယ္။ မ်ားမ်ား မရွိပါဘူး။ ေလးခ်က္ထဲပါ။ သမီးက သိၿပီးသား ျဖစ္ခ်င္လည္း ျဖစ္မွာ ပါ။ဒီေလးခ်က္သာ ျပည့္စံုေအာင္ ျဖည့္ဆည္းေဆာင္ရြက္လုိက္ရင္ မိမိ ျဖစ္ခ်င္တဲ့ ဆႏၵ၊ မိမိေရာက္ခ်င္တဲ့ပန္းတိုင္ရည္မွန္းခ်က္သို႔ မုခ်ေရာက္ရွိေစပါလိမ့္မယ္။ ဥပမာ- ဆုိၾကပါစို႔။ ခရီးတစ္ခုေျခေထာက္နဲ႔သြားလည္း ေရာက္တာပါပဲ။ ဒါေပမယ့္ ဆုိင္ကယ္နဲ႔သြားရင္ ျမန္ျမန္ေရာက္တယ္ မဟုတ္လား။ကားစီးသြားလုိက္ရင္ေတာ့ ၀ီွးခနဲ႔ပိုၿပီး ျမန္ျမန္ေရာက္တာေပါ့။

ေျခက်င္သြားတာထက္ စက္ဘီး၊ ဆုိင္ကယ္၊ ေမာ္ေတာ္ ကားနဲ႔ သြားလုိက္ရင္ ဘာလို႔ ျမန္ျမန္ထက္ထက္ ခရီးေရာက္တာလဲ။ ေမးေနစရာလုိေသးလား။

သမီးတုိ႔အားလံုး သိတာေပါ့။ ေျခေထာက္ႏွစ္ ေခ်ာင္းနဲ႔ တစ္လွမ္းၿပီး တစ္လွမ္းသြားေနရတာ နဲ႔ စာရင္ စက္ဘီး၊ဆုိင္ကယ္၊ကားစသည့္တုိ႔ရဲ ၀င္ရုိးကို ဗဟိုျပဳၿပီးလည္တဲ့ လိမ့္တဲ့ဘီးပါတာကိုဗ်ား။ ဘီးက ျမန္ျမန္လိမ့္ေတာ့ေျခေထာက္နဲ႔ ေလွ်ာက္တာ၊ ေျပးတာထက္ ခရီးပိုေရာက္တာေပါ့ခင္ဗ်ား။ စက္ဘီးရဲ႔ ထိေရာက္မႈ သေဘာ။

ဟုတ္တယ္။ ကိုယ္ ျဖစ္ခ်င္တဲ့အရာကို အလြယ္တကူ ေခ်ာေခ်ာေမြ႕ေမြ႕ထေျမာက္ေအာင္ျမင္ခ်င္ရင္ ယခုစာေရး သူတင္ျပမယ့္ စက္ေလးပါးကို ေသေသခ်ာခ်ာ မွတ္သားၿပီးသာ အသံုးခ်ၾကေပေရာ့ ။ မေကာင္း ဘူးလား။ဆုိင္ကယ္မရွိလို႔ ၊ေမာ္ေတာ္ ကားမပုိင္ေသးလုိ႔၊ သူမ်ား တကာထက္ ေနာက္က်ေနခဲ့ၿပီလို႔ ဆုိတဲ့သူမ်ား ။ မပူပါနဲ႔။ စာေရး သူေပးတဲ့ စက္ေလးပါးက ေရႊငါး၊ မတ္တူးကားတုိ႔၊ ဟာရီယာ၊ လင္ခရူဇာ၊ ပါဂ်ဲရုိး၊ ပါရာဒိုကားေတြ ထက္ပိုၿပီးျမန္ဆန္ ထိေရာက္ခရီးေပါက္တာ လက္ေတြ ႕ေတြ ၾကရပါလိမ့္မယ္ ခင္ဗ်ာ။ ေအာင္မယ္ ညႊန္းလွခ်ည္လား။ ကားရွိရွိ၊ မရွိရွိ၊ ဒီ (၄) ခ်က္ေတာ့ ျပည့္စုံပါေစေနာ္။ ေအာ္ ရဲရဲ၀ံ့၀ံ့ ညႊန္းဆုိရဲတာေပါ့။ ျမတ္စြာ ဘုရားသခင္ ေဟာၾကားေတာ္ မႈ တဲ့ “စကၠသုတ္” ထဲမွ ေကာက္ႏုတ္ကူးယူထားတာကိုး ခင္ဗ်။ မွန္တာေပါ့။ ေကာင္းတာေပါ့။

ပညာေရး ၊ က်န္းမာေရး ၊ လူမႈ ေရး ၊ စီးပြားေရး ေလာကအလယ္မွာ ရာထူး ဂုဏ္သိန္၊ စည္းစိမ္ခ်မ္းသာ၊ ဘာလိုသလဲေျပာ။ ေျပာပါ။ ေဟာဒီ စက္ (၄) ပါးကို အသံုးခ်လုိက္စမ္းပါ။ (ေဆးေၾကာ္ျငာသလို ေပါ့ေပါ့ပါးပါး ေျပာဆုိေနလို႔ အေပါစားေတာ့ မထင္လိုက္ပါနဲ႕ ေနာ္)။ ကမာၻေပၚမွာ ထိပ္တန္းအဆင့္ကို ေရာက္ေနၾကသူမွန္သမွ် ဒီအခ်က္ (၄) ခ်က္နဲ႔ သူသိသိ၊ မသိသိ လုိက္နာက်င့္သံုးခဲ့တာေၾကာင့္ ဒီလုိထူးထူးကဲကဲ ေအာင္ျမင္တာပဲ။

အဲဒီ စက္ (၄) ပါးက ဘာေတြ လဲ-

၁။ ပတိရူပေဒသ၀ါသစက္ တဲ့။ သင့္ေလွ်ာ္တဲ့အရပ္ေဒသမွာ ေရရျခင္း

၂။ ပုေဗၺစ ကတပုညတာစက္။ ေရွးကႀကိဳတင္ျပဳခဲ့ဖူးတဲ့ ေကာင္းမႈ အထူးရွိျခင္း

၃။ သပၸဴရိသ ဥပနိသယစက္။ ဆရာေကာင္း၊ မိတ္ေဆြေကာင္း၊သူေတာ္ ေကာင္း ကို အမွီရျခင္းနဲ့

၄။ အတၱသမၼာပဏီဓိစက္။ မိမိရဲ ကိုယ္စိတ္ႏွစ္ ပါးကို ေကာင္းစြာ တည္ေဆာက္ထားႏိုင္ျခင္းတဲ့။

၁။ သင့္တင္ေလ်ာက္ပတ္ေကာင္းျမတ္တဲ့ အရပ္ေဒသမွာ ေနရမယ္ ဆုိတာ ေနရာကို ေျပာတာ။ ဘယ္ၿမိဳ႕နယ္မွာ ေနမလဲ။ ဘယ္ရပ္ကြက္မွာ ေနမလဲ။ ဘယ္လမ္းမွာ ေနမလဲ။ ကိုယ့္အတြက္ ဆီေလ်ာ္သင့္ျမတ္မယ့္အရပ္မွာ ေနပါ။ ႏြားသတ္ရုံ၊ ၀က္သတ္ရုံေရွ႕ နီးနီးကပ္ကပ္မွာ ေနရင္ ၀က္ေအာ္သံ၊ ႏြားေအာ္သံေတြ ေန႕စဥ္ပဲၾကားၿပီး စိတ္ဆင္းရဲေနရမယ္။

အိမ္ယာေျမအက်ိဳးေဆာင္လုပ္ငန္းလုပ္တဲ့ ပုဂ ေတြ က အိမ္ျခံေျမရဲ႕ တန္ဖိုးကို အကဲျဖတ္ရာမွာ ဥပေဒသသံုးခ်က္ရွိတယ္တဲ့။

ဘာေတြ လဲခင္ဗ်ာလို႔ ေမးေတာ့-

-၀မ္း လုိေကးရွင္း တည္ေနရာအေနအထား။

-တူး လုိေကးရွင္း။

-သရီး လုိေကးရွင္းတဲ့။ တည္ေနရာ။

ေအာ္ ပတိရူပေဒသဆုိတာ လူ႕ေလာကမွာ အေရး ႀကီးဆံုးပါလား။

ေခ်ာင္ႀကိဳေခ်ာင္ၾကား အေရး မပါ။ အရာမေရာက္တဲ့ေနရာမွာ ႏွစ္ ေပါင္း ၄၀ လုပ္ခဲ့ေပမယ့္ မိမိဘ၀ဘာမွ အက်ိဳးမရွိလွ။

ဌာနႏ ၱရဆုိတဲ့ ဌာနေနရာဟာ ရာထူးဆုိတာထက္ပိုၿပီး အေရး ႀကီးတာ ပတိရူပေဒသ၀ါသစက္ရဲ႕ နိယာမပါပဲ။ ေနရာေကာင္းကို ယူပါေလ။ ေဆးရံုးနဲ႕ နီး၊ ေက်ာင္းနဲ႔နီး၊ ေစ်းနဲ႔နီး၊ ဥပမာ ေျပာတာ။ ေတာင္ေပၚမွာ ေနေန၊ ေျမျပန္႕မွာ ေနေန၊ အထက္အညာမွာ ေနေန၊ ေအာင္အေၾကမွာ ေနေန၊ အဲဒါက အဓိက မဟုတ္ဘူး။ ေ၀လငါး ျဖစ္ေနရင္ ကန္ထဲ၊ အင္းထဲေနလို႔ မရႏိုင္ပါ။ ပင္လယ္သမုဒၵရာထဲ ေနရေပလိမ့္မယ္။

ေအာင္ျမင္ခ်င္ရင္ ေနရာေရြးခ်ယ္တာ မွန္ကုန္ပါေစ။ ဒါအေရး ႀကီးတယ္ေနာ္ ဘ၀မွာ ။

၂။ ေရွးကျပဳခဲ့တဲ့ ေကာင္းမႈ အထူးရွိပါေစ ဆုိတာက ယခု ပစၥပၸန္မွာ ကုသိုလ္ေကာင္းမႈ ေတြ အမ်ိဳးမ်ိဳး၊ အေထြေထြ၊ ထူးထူးျခားျခားလုပ္ေနရမွာ ဆုိလိုတယ္။ဒါန လည္း အထူးျပဳလုပ္တယ္။ သီလလည္း လျပည့္၊လကြယ္မွန္မွန္ေဆာက္တည္တယ္။ စသျဖင့္ …..

ဒါနကုသိုလ္ ၊ သီလကုသိုလ္၊ ဘာ၀နာကုသိုလ္တိုနဲ႔ မိမိမွာ ပုေဗၺစကတပုညတာစက္ေတြ အဆက္မျပတ္တည္ေဆာက္ေနရင္ တစ္ေန႕မဟုတ္ တစ္ေန႕စက္ရဲ႕ အက်ိဳးေက်းဇူး ကေတာ့ ေပးတာပဲ။ အတိတ္က ကုသိုလ္ရွိဖုိ႕ဆိုတာ အခုလုပ္ေနရမွာ ၊ အခုလုပ္မွ မၾကာခင္ပဲ အဲဒါဟာ အတိတ္က ကုသိုလ္ေတြ ျဖစ္ေနေရာမဟုတ္လား။ ရွင္းတယ္ေနာ္။ ထုိင္ေစာင့္ေနဖို႔ မဟုတ္ဘူးဗ်ာ။ ကုသိုလ္အထူးကို ယေန႔ ၊ ယခု၊ အခု ခ်က္ခ်င္း ျပဳလုိက္ပါ။

နာရီမဆုိင္း လုပ္ေဆာင္လုိက္စမ္းပါ။

ေကာင္းမႈ ကုသိုလ္အလုပ္ (ေစတနာ) ရဲ႔ အက်ိဳးေပးပံုကို ဥပမာ သာဓကတစ္ခုျပပါရေစ….

အသက္ ၂၅ ႏွစ္ အရြယ္ ဦးသန္႔ဆုိတဲ့ လူငယ္တစ္ဦးဟာ ျမန္မာလူငယ္လူရြယ္မ်ား ကို ႏိုင္ငံတကာ ကမာၻ႔မ်က္ေမွာ က္ေရး ရာ အေျခအေနေတြ ကို သိေစ၊ ျမင္ေစခ်င္တဲ့ေစတနာအင္မတန္ထက္သန္ျပင္းျပပါတယ္။ ဒါနဲ႔ ေရာဘတ္ဂ်ဴံးနဲ႔ အက္စ္အက္စ္ရွာမင္တို႔ ျပဳစုထားတဲ့ “THE LEAGUE OF NATION” ဆုိတဲ့စာအုပ္ကိုအဂၤလိပ္လိုမွ ျမန္မာဘာသာသို႔ ျပန္ဆုိျပဳစုခဲ့တယ္။ ရုိးရုိးသာမန္ဘာသာျပန္ရုံမွ်သာမဟုတ္ဘဲ ကမာၻကိုျမန္မာက သိေစရန္ ရည္ရြယ္ခ်က္နဲ႔ မ်က္စိႀကီးနားႀကီးလူမ်ိဳး ျဖစ္ေစဖုိ႔ လုိအပ္တဲ့ေနရာေတြ မွာ စိတ္ကူးဉာဏ္ပါ ျဖည့္စြက္ၿပီး ေသေသခ်ာခ်ာေရး ပါတယ္။

ရန္ကုန္တကၠသိုလ္ အေရွ႕တုိင္းပါေမာကၡဦးေဖေမာင္တင္ႏွင့္ အျငိမ္းစား၀န္ထမ္း ေဂ်အက္စ္ဖာနီဗယ္တုိ႔က တည္းျဖတ္ၿပီး ျမန္မာျပည္ပညာ ျပန္႕ပြားေရး အသင္က ၁၉၃၄ခုမွာ ပံုႏွိပ္ထုတ္ေ၀ပါတယ္။

ထူးဆန္းတဲ့ တုိက္ဆုိင္မႈ လား။

အံ့ၾသစရာေကာင္းလုိက္ေလလို႔ ဆုိမလား။

“ႏိုင္ငံေပါင္းခ်ဳပ္” ဆုိတဲ့ ျမန္မာေက်ာင္းသံုးစာအုပ္ေကာင္း တစ္အုပ္ကို ေရး သားခဲ့သူ ဒီလူ ဦးသန္႔ဟာ ေနာင္ႏွစ္ ေပါင္း ၂၇ ႏွစ္ ၾကာတဲ့အခါမွာ ကုလသမဂၢအဖြဲ႔ႀကီးရဲ႕ အေထြေထြအတြင္ းေရး မွဴးတာ၀န္ကို ႏိုင္ငံအားလံုးက အညီအညြတ္ေရြးခ်ယ္တင္ေျမွာ က္ျခင္းခံရပါေတာ့တယ္။၁၉၆၁ ခုမွာ ။ပုေဗၺစကတ ပုညတာ ေရွးကျပဳဖူးေသာ ေကာင္းမႈ ရွိေစရမယ္ဆုိတဲ့ အေၾကာင္းအက်ိဳး သေဘာကို ထင္ရွားစြာ ျမင္ရ ပါလိမ့္မယ္။ ေစတနာ ေကာင္းရင္ ကံေကာင္းတယ္။

၃။ ဆရာသမားေကာင္း၊ မိတ္ေဆြေကာင္း၊ သူေတာ္ ေကာင္းကို အမွီရတာ သပၸဴရိသဥပသယစက္ေခၚတယ္။ ဆရာခ်စ္တဲ့ တပည့္ ျဖစ္ေအာင္ၾကိဳးစား။ သူငယ္ခ်င္းေတြ ခ်စ္ခင္တဲ့မိတ္ေဆြေကာင္း ျဖစ္ေအာင္ သူတစ္ပါးကို ဂရုစိုက္၊ ကူညီ၊ အနစ္နာခံ။ ပတ္၀န္းက်င္ကို စိတ္ေကာင္း ေစတနာေကာင္းေလးနဲ႔ အျမဲတေစ ေကာင္းက်ိဳးျပဳေပးသူ ျဖစ္ပါေစ။

“အဲဒီ ေကာင္ေလး လိမၼာတယ္ဗ်၊ ေတာ္ တယ္ဗ်။”

ဆရာသမား ေစာင့္ေရွာက္ၾကည့္ရူမွ ႀကီးပြားတာ။

“ဒီသမီးေလးက အလုပ္သိပ္ႀကိဳးစားတာပဲ။ အလုပ္လုပ္တဲ့ေနရာမွာ စိတ္ခ်ရတယ္” ဆိုတာမ်ိဳး။ ကိုယ္က တာ၀န္ေက်ရင္ ဆရာေကာင္း၊ မိတ္ေဆြေကာင္းေတြ ရတာ ေပါ့။အားလံုးရဲ႕ ေထာက္ခံခ်က္။

တိုးတတ္ဖို႔၊ ေအာင္ျမင္ဖို႔ဆုိတာ ဆရာသမားနဲ႔ လုပ္ေဖာ္ကိုင္ဖက္မ်ား ရဲ႕ ေလးစားအားကိုးမႈ ၊ ခ်စ္ခင္ရင္းႏွီးမႈ လိုအပ္တယ္ေနာ္။

၄။ ေနာက္ဆံုးတစ္ခ်က္ မိမိရဲ႕ အေျပာနဲ႔ အျပဳအမႈ ကို ေကာင္းစြာ ထိန္းသိမ္းႏိုင္ရမယ္။ အတၱသမၼာပဏီစိစစက္ ဆုိတာ မဂၤလာတရားေတာ္ မွာ ပါတဲ့ မဂၤလာတစ္ပါးလည္း ျဖစ္ပါတယ္။

မႀကီးပြားသူ၊ မထြန္းေပါက္သူ၊ ေအာက္က်ေနာက္က် ဒုကၡေရာက္သူေတြ ဟာ ဘယ္လုိလူစားေတြ လဲ၊ မိမိ ကိုယ္ကို ေကာင္းစြာ ထိန္းသိမ္းေစာင့္ ေရွာက္ႏိုင္ျခင္းမရွိဘဲစိတ္အလိုလုိက္မိတတ္သူေတြ ျဖစ္ေနတတ္တယ္။ ရသမွ်အခြင့္အေရး လြဲေတာ့တာပဲ။ ေဒါသလြန္ကဲ၊ ေလာဘလြန္ကဲ၊ မာန္မာနေထာင္လႊား၊အဲဒါေတြ က မ်ား တယ္။ ဒီလုိ မဟုတ္ဘူး။ ႀကီးပြားခ်င္ရင္ မိမိရဲ႕ ကိုယ္နဲ႕ စိတ္ကို ေကာင္းစြာ တည္ေဆာက္ထားမွသာ စတုတၳစက္ ၁ပါးျပည့္စံုႏိုင္ရပါမယ္။ကဲ နိဂံုးခ်ဳပ္ၾကပါစို႔-

စက္ ၄ ပါးက စာဖတ္သူကို ထိပ္ဆံုးဆီသို႔ အလြယ္တကူ ေခ်ာေခ်ာေမာေမာ ေရာက္ရွိသြားေအာင္ ပို႔ေပးလိမ့္မယ္။ ေသေသခ်ာခ်ာ က်င့္သံုးေပေရာ့။

၁။ သင့္တင့္ေလ်ာက္ပတ္တဲ့ အရပ္ေဒသမွာ ေနပါ။

၂။ ေကာင္းမႈ ကုသိုလ္ေတြ အထူးျပဳလုပ္ေနပါ။

၃။ ဆရာေကာင္း၊ မိတ္ေဆြေကာင္းေတြ မ်ားမ်ား ရွိေအာင္ ျပဳမႈ ဆက္ဆံေနထိုင္ပါ။

၄။ ကို္ယ္စိတ္ ၂ ပါးကို အကုသိုလ္ကင္းေအာင္ သတိနဲ႔ ေကာင္းစြာ ေစာင့္ထိန္းႏိုင္ပါေစ။

ေရွ႕က ေအာင္ျမင္ၾကသူမ်ား ဒီစက္ ၄ ပါး ျဖည့္ဆည္းလုိ႔ ထိပ္ဆံုးသို႔ ေရာက္ၾကတာပါပဲ။ မခက္ခဲပါ။ ခ်စ္စြာ ေသာ သမီးေမေလးနဲ႔ လူငယ္မ်ား လည္း စက္ ၄ ပါးကိုအသံုးျပဳၿပီး ဘ၀ခရီး၀ယ္ တိုးတတ္ေအာင္ျမင္ ေပ်ာ္ရႊင္ျငိမ္းခ်မ္းၾကပါေစလုိ႔ ဆုေတာင္းေမတၱာ ပုိ႔သပါတယ္ခင္ဗ်ာ။ နားဆင္တာကို ေက်းဇူးတင္ပါတယ္။

ခ်စ္စြာ ေသာ

ခ်စ္ႏိုင္ (စိတ္ပညာ)

၁၀-၅-၂၀၁၂