ေဒါက္တာထြန္းဝင္း - ဂုဏ္ယူစရာထက္ပို၍ ဂုဏ္ယူစရာေကာင္းေသာ

ပညာအရည္အခ်င္း

-M.B.B.S.,H.G.P Dip.D.S.,M.P.A

ထမ္းေဆာင္ခဲ႕သည္႕ တာဝန္မ်ား -

ကိုယ္႕အားကိုယ္ကိုး ျပည္သူ႔ေဆး႐ံု တာဝန္ခံ၊ NGO ေဆး႐ံု၏ ေဆး အရာရွိ WHO,UNO-PSနွင့္INGO စီမံကိန္းမ်ား တြင္ ၿမိဳ႔နယ္စီမံကိန္း ညႇိႏႈိင္းေရး မွဴး၊ အမ်ဳိး သားစီမံကိန္း ညႇိႏႈိင္းေရး မွဴးတာဝန္ခံ မ်ား ၊ လူသားအရင္းအျမစ္ စီမံခန့္ခြဲ ေရး မန္ေနဂ်ာ၊ လူသားအရင္းအျမစ္ စီမံခန့္ခြဲေရး ကိုယ္ပိုင္သင္တန္း။

ေတြ ႔ႀကံဳခဲ႕ေသာ အလုပ္႐ံုေဆြးေႏြးပြဲမ်ား -

ႏိုင္ငံျခားသားမ်ား ႏွင္႕အတူ တက္ ေရာက္ခဲ႕ေသာ ဝပ္ေရွာ႕၊ ညီလာခံ၊ အျပည္ျပည္ဆုိင္ရာ ညီလာခံအေရ အတြက္ ၅ဝ ခန့္၊ မိမိကုိယ္တုိင္ ဦးစီ၍ INGO၊ျပည္တြင္ းNGO ကုမၸဏီ၊ ေတာင္သူဦးႀကီးမ်ား ကို က်င္းပေပးခဲ႕ေသာ ဝပ္ေရွာ႕အေရ အတြက္ ၅ဝ ခန့္။

လက္ရွိအလုပ္အကိုင္-

စာေရး ဆရာ အ ျဖစ္လုပ္ကိုင္လ်က္ရွိ ၿပီး Human Resoure Man-agement, Admin Manage-ment, ProJect Cycle Man-agement,Good Governance & Public Policy,Policy Making For Companies ဘာသာရပ္အတြက္ NGO မ်ား နွင့္ကုမၸဏီမ်ား သို႔ Freelance Training Consultant အ ျဖစ္ လုပ္ကိုင္လ်က္ရွိသည္။

ေရး သားခဲ႕ေသာ ေဆာင္းပါးပုဒ္ေရ-

၁ဝဝဝ ခန့္

ေရး သားၿပီးလံုးခ်င္း-

၃ဝ အုပ္

ျမန္မာမဂၢဇင္းမ်ား တြင္ စတင္ေရး သားေသာ ခုႏွစ္ -

၁၉၈၇ - ခုႏွစ္

ႏုိင္ငံျခားမဂၢဇင္းတြင္ စတင္ေရး သား ေသာ ခုႏွစ္ -

၂၀၀၀ခုနွစ္

မိမိဘဝေမွ်ာ္လင္႕ခ်က္ -

လူ့ဘဝဝယ္ မေသမီစပ္ၾကား၌ ပ်ား ရည္ထုတ္လုပ္ေပးေသာ ပ်ားတစ္ ေကာင္ေလာက္ေတာ႕ အနည္းဆံုး တန္ဖိုးရွိခ်င္သည္။

ဤစာအုပ္အတြက္ ေမွ်ာ္လင္႕ခ်က္အတုိင္းအတာ-

ဖြံ႔ၿဖိဳးေသာ တုိင္းျပည္ တည္ေဆာက္ ရာတြင္ အနည္းဆံုး အုတ္တစ္ခ်ပ္ သဲတစ္ပြင္႕ပမာဏ။

******

ဒီမိုကေရစီေခတ္မွာ မွန္ကန္ေသာ နည္းလမ္းျဖင့္ ၾကြားလံုးထုတ္ၾကပါစို႔

ကြၽန္ေတာ္ တုိ့ ျမန္မာႏိုင္ငံသည္ ယခုအခါ ဒီမိုကေရစီလမ္းေၾကာင္းေပၚ တြင္ ဖြံ႔ၿဖိဳးေရး ျဖစ္ထြန္းရန္ ခ်ီတက္ေနပါသည္။ ၾကြားဝါျခင္းဆိုတာကလည္း ပုထုဇဥ္သဘာဝ ျဖစ္၍ ေဖ်ာက္၍ မရပါ။ ၾကြားဝါတာမေကာင္းဘူးဟု ထင္ၾကသူ မ်ား ပါလိမ္႕မည္ ။ သုိ့ေသာ ္ မွန္ကန္စြာ ၾကြားဝါတတ္ပါက ဖြံ႔ၿဖိဳးေရး ရလဒ္ကို ျမန္ျမန္ရပါမည္ ။ လြဲမွာ းစြာ ၾကြားဝါရင္ေတာ႕ ဖြံ႔ ၿဖိဳးေရး အဟန့္အတား ျဖစ္ပါမည္ ။

သုိ့ပါ၍ မွန္ကန္စြာ ၾကြားဝါေရး ဆိုတာ နည္းနည္း ေလာက္ေတာ႕ တင္ျပခ်င္ ပါသည္။ မွန္ကန္စြာ ၾကြားဝါျခင္းကို မတင္ျပမီ လြဲမွာ းစြာ ၾကြားဝါျခင္းကို နည္းနည္း ေတာ႕ တင္ျပပါရေစ။ လြဲမွာ းစြာ ၾကားဝါေသာ ဥပမာတစ္ခု-

ကြၽန္ေတာ္ ၏ ဇနီးသည္ သူမအပ်ဳိဘဝက ေရႊေငြ၊ လက္ဝတ္လက္စား မဝတ္ဘဲ အလွဴအတန္းမဂၤလာပြဲသြားရမွာ ရွက္သည္ဟု ဆိုပါသည္။ ကြၽန္ေတာ္ ကေတာ႕ ေရႊ၊ ေငြလက္ဝတ္ရတနာဆိုတာ ၾကြားစရာ မဟုတ္ဟု ယံုၾကည္သည္။

မိန္းကေလးအခ်င္းခ်င္းၾကြားဝါၾကရာမွ ၾကားထဲက သားေကာင္ ျဖစ္ရသူ

သနားစရာကြၽန္ေတာ္

ကြၽန္ေတာ္ ႏွင္႕ ကြၽန္ေတာ္ ၏ ဇနီးတုိ့ လြန္ခ႕ဲတဲ႕ ၁ဝ ႏွစ္ ခန့္က လက္ထပ္ ခဲ႕ရာ သူမ မၾကာခဏေျပာေလ႕ရွိေသာ စကားကို ေရး ျပရပါေသာ ္

ဇနီးသည္ ။ ။ ေယာက္ ်ားေရ

ကြၽန္ေတာ္ ။ ။ ဘာလဲကြ

ဇနီးသည္ ။ ။ ရွင္မယားငယ္ယူဖုိ့ေတာ႕ စိတ္မကူးနဲ့ေနာ္

ကြၽန္ေတာ္ ။ ။ ေအးပါကြာ။

ဒီလိုနဲ့ စကားျပတ္ သြားပါတယ္။ ေနာက္သံုးရက္ေလာက္ၾကာေတာ႕ ဒီလို စကားပဲထပ္ေျပာျပန္တယ္။ ဒီလိုေျပာလာတာ ဆယ္ႏွစ္ ရွိၿပီ။ ဒီေတာ႕ ကြၽန္ေတာ္ စဥ္းစားတယ္။ ကြၽန္ေတာ္ ႕ဇနီးသည္ မုန့္ကိုသာေဝစားမယ္၊ လင္ကိုေတာ႕ ေဝမစား ဘူးဆိုတဲ႕ မိန္းမမ်ဳိး။

ဘဝရွင္ မင္းတုန္းမင္းတရားႀကီး၏ မိဖုရားေခါင္ႀကီး စၾကာေဒဝီမိဖုရား ႀကီးက မင္းတုန္းမင္းႀကီးအေပၚထားေသာ ေမတၲာထက္ ကြၽန္ေတာ္ ၏ ဇနီးက ကြၽန္ေတာ္ ႕အေပၚထားတဲ႕ ေမတၲာကသာတယ္လုိ့ ကြၽန္ေတာ္ ထင္ပါသည္။ မင္း တုန္းမင္းႀကီး၏ ေမတၲာကိုမိဖုရားေခါင္ႀကီးက တျခားမိဖုရားေတြ ကို ခြဲေပး၏ ။ ကြၽန္ေတာ္ ၏ ဇနီးကေတာ႕ ကြၽန္ေတာ္ ၏ ေမတၲာကို ဘယ္သူ့ကိုမွ ခြဲမေပးပါ။ ဒီေတာ႕ ကြၽန္ေတာ္ က ဒါဟာ ငါ႕ကိုေမတၲာထားလုိ့သဝန္တိုတာပဲဆိုၿပီး ဇနီးကို ခ်ီးက်ဴးလိုက္ပါသည္။ ဒါေပမဲ႕ တကယ္ေတာ႕ ကြၽန္ေတာ္ ထင္သလိုမဟုတ္၊ ကြၽန္ေတာ္ ႕ဇနီးသည္ သူမတုိ့မိတ္ေဆြအခ်င္းခ်င္း ၾကြားးဝါၾကရာ နင္႕လင္က ဘာေကာင္လဲ၊ ငါ႕လင္က ဘာေကာင္လဲ ဆိုတာမ်ဳိးၾကြားတတ္ၾကသည္။ ထုိ့ျပင္ တစ္ခါတစ္ရံ အတင္းေျပာတတ္ၾကသည္မွာ

'ေဟ႕ ဟိုေကာင္မေလ . . .သူလင္က ကုန္သည္ဟဲ႕၊ ဒါေပမဲ႕ မယားက ႏွစ္ ေယာက္ တဲ႕ ။ သူက နံပါတ္ဝမ္းလား။ တူးလားမသိဘူး'ဆိုၿပီး ကဲ႕ရဲ႔တာရွိသည္။

ဒီေတာ႕ ကြၽန္ေတာ္ မယားငယ္ယူရင္ ဇနီးသည္က ဒါမ်ဳိးအေျပာခံရမွာ ေၾကာက္သည္။ ဒါေၾကာင္႕ ကြၽန္ေတာ္ ႕ကို မယားငယ္ယူခြင္႕တားျမစ္ထားသည္။ ကြၽန္ေတာ္ ထင္သလို ကြၽန္ေတာ္ ႕ကို ေမတၲာရွိလြန္းလုိ့ေတာ႕မဟုတ္ပါ။ ကဲ . . . ေကာင္းႏိုင္ၾကပါေသးရဲ႔လား စာ႐ႈတုိ့ခင္ဗ်ား။ ဒါေၾကာင္႕ ကြၽန္ေတာ္ လည္း စိတ္ နာ၍ ေအာက္ပါကဗ်ာကို စပ္လုိက္၏ ။

ကဗ်ာ

လင္းခ်င္းရယ္ ၿပိဳင္

အႏိုင္လိုခ်င္ပါေပ႕

ငါေဟ႕လုိ့ ေၾကြးေၾကာ္တယ္

ဧကရီ (တစ္ဦးတည္းေသာ )ဇနီးသည္ပါကြယ္႕ၾကြားဝါတဲ႕ ပြဲဟု ကဗ်ာ စပ္မိပါ၏ ။

ကြၽန္ေတာ္ ႕ဇနီးသည္က နယ္ကပါ။ ကြၽန္ေတာ္ က ရန္ကုန္သားပါ။ ဒီေတာ႕ ကြၽန္ေတာ္ ႕ဇနီးကၾကြားတတ္သည္မွာ 'ဟဲ႕ . . .ငါ႕လင္က ရန္ကုန္သား ဆရာဝန္ ဟဲ႕'လုိ့ ၾကြားတတ္ပါတယ္။ ဒါကို ကြၽန္ေတာ္ သိေတာ႕ ကြၽန္ေတာ္ က ေျပာသည္ မွာ ၊ 'ေဟ႕မိန္းမရယ္၊ မင္းရဲ႔လင္က ရန္ကုန္သား ဆရာဝန္ဆိုေပမယ္႕ ပါရဂူလဲ မဟုတ္ပါဘူး' ေဆးခန္းမဖြင္႕လုိ့ ေဆးပညာလဲေမ႕ကုန္ပါၿပီ။ လမ္းေဘးမွာ ထီးထမ္း ၿပီး လမ္းေလွ်ာက္တဲ႕ ဆရာဝန္ပါကြယ္ မၾကြားပါနဲ့'လုိ့ တားခဲ႕ပါတယ္။ ဒီေတာ႕ ဘယ္လိုၾကြားလဲဆိုေတာ႕ 'ငါ႕လင္က စာေရး ဆရာ၊ စာေရး တဲ႕ အလုပ္တစ္ခုထဲနဲ့ ထမင္းစားႏိုင္တယ္'လုိ့ ၾကြားတတ္ပါတယ္။ တကယ္ေတာ႕ ကြၽန္ေတာ္ ဟာ လံုးခ်င္း စာအုပ္ ၁၈ အုပ္ေရး ဖူးေသာ ္လည္း စာေရး တာတစ္ခုတည္းနဲ့ေတာ႕ ထမင္းမစား

ႏိုင္ေသးပါ။ ဒါေၾကာင္႕ မိန္းမကို မၾကြားဖုိ့ေျပာေတာ႕ မိန္းမက'အိုေတာ္ စာေရး တာ တစ္ခုတည္းနဲ့ ထမင္းစားႏိုင္တာ ဟုတ္၊ မဟုတ္ ဘယ္သူသိတာမွတ္လုိ့။ ရွင္႕ ပါးစပ္ပိတ္ၿပီး အသာေနစမ္းပါေတာ္ 'လုိ့ ဆိုပါတယ္။ သုိ့ႏွင္႕ ကြၽန္ေတာ္ ကလည္း ပါးစပ္ပိတ္ၿပီး ေဆာင္းပါးေရး လုိ့ ကြၽန္ေတာ္ တုိ့ လင္မယားဟာ ေရွ႔ကဖံုး၊ ေနာက္ ကေပၚ ျဖစ္ၿပီး ခဏခဏရန္ ျဖစ္ေလ႕ရွိပါတယ္။

ကြၽန္ေတာ္ ႕ရဲ႔ မိတ္ေဆြအမ်ဳိးသမီးရဲ႔ ၾကြားပံုကေတာ႕ ဒီလိုပါ၊ တစ္ေန့ ေတာ႕ ကြၽန္ေတာ္ တုိ့အိမ္မွာ ဆြမ္းေကြၽးလုပ္လုိ့ သူမကို ဖိတ္တယ္။ သူမက ဘာလက္ဝတ္လက္စားမွ မဝတ္ဘဲလာတယ္။ ျပန္ခါနီး မွာ ပိုက္ဆံအိတ္ကိုဖြင္႕ၿပီး သူ့လက္ဝတ္လက္စားေတြ ကိုျပတယ္။

လက္ဝတ္လက္စားေတြ မဝတ္တာက လံုၿခံဳေရး အတြက္ပါ။ သုိ့ေသာ ္ ရွိေၾကာင္းလည္း သိေစခ်င္တယ္။

ဒီေတာ႕ သူမရဲ႔ ၾကြားနည္းေလးက ပညာပါတယ္။

စာေရး ဆရာႀကီး လူထုစိန္ဝင္း၏ ဂုဏ္ယူနည္းအမွန္

ဆရာႀကီးလူထုစိန္ဝင္း ေျပာဖူးတာကေတာ႕ 'ရွိတာမွ သီလပဲရွိတာ၊ သီလကို စြန့္လႊတ္လုိက္ရင္ ေလာကႀကီးမွာ ဘာက်န္ေတာ႕မွာ လဲ'လုိ့ ဆုိပါတယ္။

သူ့မွာ သီလဆိုတာ တစ္ခုပဲရွိတယ္လုိ့သူက ဆိုပါတယ္။ ဒါေပမဲ႕ အဲဒီ သီလက ကမၻာေပၚမွာ အျမတ္ဆံုး အရာ ျဖစ္ပါတယ္။ တကယ္ဂုဏ္ယူရမွာ က သီလဂုဏ္ပါ။

လူ တစ္ေယာက္ ဟာ သီလဂုဏ္ကို ၾကြားခ်င္ရင္ေတာ႕ နည္းမွန္လမ္းမွန္ ၾကြားနည္းမွန္ ျဖစ္ပါတယ္။

စာေရး ဆရာႀကီး အီၾကာေကြး၏ နည္းမွန္လမ္းမွန္ ၾကြားနည္းအမွန္

ဆရာႀကီး အီၾကာေကြးေရး တဲ႕ ေဆာင္းပါးေတြ မွာ သူ႔ရဲ႔ ဆင္းရဲပံုကို ေရး ေလ႕ရွိၿပီး အိမ္မွာ ေမြးတဲ႕ ေခြးကိုေတာင္ အစာမွန္မွန္ေကြၽးရန္ ခက္ခဲစြာ ႐ုန္းကန္ ရပံုကို ေရး ပါတယ္။

ဒီကိစၥကို ဥာဏ္မ်က္စိနဲ့ၾကည္႕ရင္ အီၾကာေကြးဟာ အက်င္႕ပ်က္သူ၊ ခိုးသူမဟုတ္ပါဘူး။ ႐ိုး႐ိုးသားသား ဆင္းဆင္းရဲရဲေနတယ္။ သူကြယ္လြန္ခါနီး မွာ 'အီၾကာေကြးကို ဘာထင္လဲ'ေဆာင္းပါးေရး သြားပါတယ္။ ဒါဟာ မွတ္ေက်ာက္ တင္ခံဝံ႕တယ္ဆုိၿပီး စိန္ေခၚလိုက္တာပါ။ ဒီလိုစိန္ေခၚရဲတာ နည္းမွန္လမ္းမွန္ၾကြား နည္းပါ။

မွာ းယြင္းေသာ ၾကြားနည္း၏ အက်ဳိးဆက္ ဥပမာ

ဥပမာ-မိန္းမ တစ္ေယာက္ သည္ စိန္၊ ေရႊ၊ ေငြ လက္ဝတ္လက္စားေတြ ဝတ္ခ်င္သည္ဆိုပါစုိ့။ ပိုက္ဆံရွိေလ ဂုဏ္ရွိေလဟု ထင္ရင္ သမာအာဇီဝနည္းနဲ့ ရွာရင္ေတာ႕ ေကာင္းပါတယ္။ သမာအာဇီဝရဲ႔ စြမ္းရည္နဲ့ေငြရွာႏိုင္မႈ အတုိင္းအတာ ကို ေက်ာ္လြန္ၿပီး ၾကြားခ်င္ရင္ေတာ႕ အက်င္႕ပ်က္ျခစားရပါမယ္။

ဒီေတာ႕ လင္သားကို အက်င္႕ပ်က္ျခစားခိုင္းရင္ခက္ၿပီေပါ႕။

ဇနီးသည္တုိ့၏ မွန္ကန္ေသာ ၾကြားနည္းမ်ား ဥပမာမ်ား မွာ

- ငါ႕လင္က သမာအာဇီဝလုပ္တယ္။

- ငါ႕လင္က ေစတနာမွန္တယ္။

- ငါ႕လင္က အမွာ းအမွန္ကို ေဝဖန္ပိုင္းျခားတတ္သူ ျဖစ္တယ္။

အထက္ပါနည္းမ်ား အတုိင္း ၾကြားလိုပါက တုိင္းျပည္မွာ သီလရွိသူ၊

ေစတနာမွန္သူ၊ အမွန္တရားကို ျမတ္ႏိုးသူေတြ ေပါမ်ား လာၿပီး တုိင္းျပည္ဖြံ႔ ၿဖိဳး ပါမယ္။

ဒါေၾကာင္႕ မွန္ကန္ေသာ ၾကြားနည္းသည္ တုိင္းျပည္ဖြံ႔ၿဖိဳးေရး ႏွင္႕ ဆက္ စပ္ေနပါသည္။

ထုိ့ေၾကာင္႕ ၾကြားလံုး လမ္းၫႊန္ကဗ်ာတစ္ပုဒ္ကို တင္ဆက္ပါရေစလား။

ၾကြားလံုးလမ္းၫႊန္ကဗ်ာ

နည္းမွန္၊ လမ္းမွန္

ၾကြားလံုးမွန္

ဧကန္တိုးတက္မည္

နည္းမွာ း၊ လမ္းမွာ း

ၾကြားလံုးမ်ား

ငါးပါးေမွာ က္လိမ္႕မည္ . . .ဟု ကဗ်ာစပ္ပါရေစ။

ပုထုဇဥ္တုိင္း ၾကြားတတ္ပါသည္။ နည္းနည္း ၾကြားတာနဲ့ မ်ားမ်ား ၾကြားးတာ ပဲ ကြာပါသည္။ တစ္ဖန္ နည္းမွန္လမ္းမွန္ၾကြားတာနဲ့ နည္းမွာ း လမ္းမွာ းၾကြားတာ လည္း ကြာပါသည္။

လံုးဝမၾကြားတတ္သူသည္ ပုထုဇဥ္အဆင္႕ထက္ျမင္႕ေသာ တရားရွင္ ျဖစ္ ပါလိမ္႕မည္ ။

ကြၽန္ေတာ္ ေမာင္ထြန္းဝင္းလည္း ၾကြားတတ္ပါသည္။ ပုထုဇဥ္ကိုး။ ဤ ေဆာင္းပါးကို စာ႐ႈသူတုိ့ ဖတ္ၾကည္႕ပါက ဥာဏ္မ်က္စိနဲ့ ဆင္ျခင္ေသာ ္ စာေရး ဆရာ ကြၽန္ေတာ္ သည္ မိမိကိုယ္မိမိ႐ိုးသားသူ ျဖစ္ေၾကာင္း သြယ္ဝိုက္ၾကြားဝါထား တာကို စာ႐ႈသူတုိ့ ျမင္ႏိုင္ၾကပါလိမ္႕မည္ ။

ၾကြားလံုးထုတ္ရန္ သမုိင္းေပးတာဝန္

ကြၽန္ေတာ္ တုိ့သည္ ရွင္ျပဳတုန္းက ေရႊထီးေဆာင္းရတာ ကို ၾကြားရန္ မလိုပါ၊ ဒါေပမယ္႕ ကိုရင္ဝတ္တုန္းက ဆယ္ပါးသီလလံုခဲ႕ရင္ေတာ႕ ၾကြားမွ ျဖစ္ မယ္။ ဒါမွလည္း ေနာင္လာေနာက္သားလူငယ္ေလးေတြ အတုယူမွန္ၿပီး သီလ လံုၾကမွာ ျဖစ္ပါတယ္ဟု ဆိုခ်င္ပါေၾကာင္း်

Vens News

အတြဲ ၄၊ အမွတ္ ၉၊ စက္တင္ဘာ၊ ၂ဝ၁၂။

******

စာရိတၱသက္လံုနွင့္ အျခားသက္လံုအမ်ဳိးမ်ုဳိး

ဖြံ႔ၿဖိဳးတိုးတက္တဲ႕ ႏုိင္ငံေတာ္ ကို တည္ေဆာက္ရာမွာ ႏုိင္ငံသားမ်ား သက္လံုေကာင္းရန္ လိုပါတယ္။ သက္လံုဆိုတာကေတာ႕ အားကစားေလာကမွာ အေျပာမ်ား ပါတယ္။ ဥပမာ လက္ေဝွ႔ထိုးရာမွာ အေမာမခံႏိုင္ေတာ႕ဘူး၊ အေမာ ေဖာက္လာတယ္ဆိုရင္ သက္လံုမေကာင္းလုိ့ဆုိပါတယ္။ သက္လံုကို အဂၤလိပ္လို Stamina လုိ့ေခၚၿပီး အဓိပၸာယ္ကေတာ႕ ေအာက္ပါအတိုင္းပါ။

Physical or Mental Strenght Yhat Enables You To Do Something Difficult for Long Period of Time.သက္လံုဆိုသည္ မွာ ခက္ခဲေသာ အလုပ္ကို အခ်ိန္ၾကာျမင္႕စြာ လုပ္ႏုိင္ေသာ စိတ္ဓာတ္ သုိ့မဟုတ္ ကာယခြန္အားကို ဆိုလိုသည္လုိ့ ဆိုပါတယ္။ စာရိတၲသက္လံုအေၾကာင္း တင္ ျပရမယ္ဆုိရင္ေတာ႕ စာရိတၲ က်င္႕ဝတ္ကို ေစာင္႕ထိန္းတယ္ဆိုတာလည္း ခက္ခဲ တဲ႕ အလုပ္တစ္ခု ျဖစ္ပါတယ္။ ေစာင္႕ထိန္းရန္ လြယ္ကူတဲ႕ အေျခအေနမွာ စာရိတၲ ေစာင္႕ထိန္းတာ မထူးဆန္းပါဘူး။ ဥပမာ အတိတ္ကာလတုန္းက ကုန္ေစ်းႏႈန္းက ေရႊတစ္က်ပ္သားကို က်ပ္သံုးရာေလာက္ေစ်းရွိတဲ႕ အခ်ိန္မွာ အရာရွိ တစ္ေယာက္ ဟာ လခ က်ပ္ ၆ဝဝ ရရင္ တစ္လကို ေရႊႏွစ္ က်ပ္သားေလာက္ရသလုိရွိပါ တယ္။ ဒီေတာ႕ လခနဲ့ေလာက္ပါတယ္။ ဒီေတာ႕ သူဟာ အက်င္႕ပ်က္ျခမစား ဘူး။ စာရိတၲေကာင္းေနတယ္။ ဒီလိုနဲ့ တျဖည္းျဖည္း ကုန္ေစ်းႏႈန္းတက္ရင္းနဲ့ ေရႊတစ္က်ပ္သားကို က်ပ္ ၃ဝဝဝ ေလာက္ ျဖစ္လာရင္ လခနဲ့မေလာက္ေတာ႕ ဘူး။ ဒီေတာ႕ စာရိတၲပ်က္မယ္။ ဆင္းရဲဒဏ္ကို ေတာင္႕မခံႏိုင္ဘူး၊ ဒီေတာ႕ စာရိတၲ သက္လံု မေကာင္းဘူးလုိ့ ေခၚရမယ္။ ေရႊတစ္က်ပ္သားကို က်ပ္ ၁ဝဝဝဝ ေလာက္ ေရာက္တဲ႕ အထိ စာရိတၲေကာင္းေနေသးရင္ သီလသက္လံုပိုေကာင္းတယ္ေခၚ ရမယ္။ ေရႊတစ္က်ပ္သားကို က်ပ္ ၅ဝဝဝဝဝ ေလာက္ ျဖစ္တဲ႕ အထိ စာရိတၲ ေကာင္းေနရင္ေတာ႕ သက္လံုသိပ္ေကာင္းပါတယ္။ စာရိတၲသက္လံု သိပ္ေကာင္း တဲ႕ ေက်ာင္းဆရာအိုႀကီးေတြ ကြၽန္ေတာ္ ေတြ ႔ဖူးပါတယ္။

စာရိတၲသက္လံုႏွင္႕ စာရိတၲမ႑ိဳင္ အဓိပၸာယ္အနည္းငယ္ကြာျခားပံု

မ႑ိဳင္ဆိုတာကေတာ႕ မယိုင္လဲေသာ သေဘာရွိပါတယ္။ စာရိတၲ မ႑ိဳင္က အက်င္႕ပ်က္ျခစားႏိုင္ေသာ အခြင္႕အေရး ရွိပါလ်က္နဲ့ မစားတာကို စာရိတၲ မ႑ိဳင္လုိ့ ေခၚပါတယ္။ ျခစားတယ္ဆုိတာကလည္း စားခ်င္တုိင္းစားလုိ့ရတာ မဟုတ္ဘူး။ အခြင္႕အေရး (Opportunity) ရွိမွ စားလုိ့ရပါတယ္။

လူ တစ္ေယာက္ ဟာ သေဘၤာပ်က္ၿပီး ကြၽန္းတစ္ကြၽန္းကို ေရာက္သြား တယ္ဆိုပါေတာ႕။ အဲဒီ ကြၽန္းေပၚမွာ အရက္မရွိဘူး။ ဒီေတာ႕ အရက္မေသာက္တဲ႕ သိကၡာပုဒ္ ထိန္းႏိုင္တာ နည္းနည္း ပဲ ခ်ီးက်ဴးသင္႕တယ္။

အရက္ဆုိင္ေဘးမွာ ေနၿပီး အရက္သမားမ ျဖစ္ဘူးဆိုရင္ေတာ႕ အခြင္႕အေရး ရလ်က္နဲ့ အရက္မေသာက္ဘဲ သီလလံုေတာ႕ စာရိတၲမယိမ္းယိုင္လုိ့ မ႑ိဳင္လုိ့ ေခၚပါတယ္။

ႏုိင္ငံေရး သက္လံုဆိုသည္မွာ ဘာလဲ

ဒီမိုကေရစီလမ္းေၾကာင္းကို ေလွ်ာက္ေနတဲ႕ ေခတ္မွာ ႏုိင္ငံေရး ကို စိတ္ ဝင္စားသူ လူငယ္ေတြ မ်ား ျပားလာပါတယ္။ ဒါေပမဲ႕ တကယ္ႏုိင္ငံေရး လုပ္မယ္ ဆိုရင္ေတာ႕ ႏုိင္ငံေရး သက္လံု ဆိုတာဟာလည္း အေရး ႀကီးပါတယ္။ ႏုိင္ငံေရး သမားတုိင္း ကံမေကာင္းႏိုင္ပါဘူး။ ကံေကာင္းသူလည္း ရွိပါတယ္။ ဥပမာ အေမ ရိကန္ရဲ႔ လူမည္ းသမၼတႀကီး အိုဘားမားဟာ အေတြ ႔အႀကံဳႏုႏု၊ လုပ္သက္ႏုႏုနဲ့ သူ႔ထက္ဝါရင္႕ေတြ ကို ေက်ာ္ျဖတ္ၿပီး အေျပာေကာင္းေကာင္းေျပာၿပီး သမၼတရာထူး ကို သိမ္းပိုက္ခဲ႕တယ္ ။ ဒါေပမဲ႕ အေမရိကန္မွာ လူျဖဴ လူမည္ းတန္းတူ အခြင္႕ အေရး ရဖုိ့ လူမည္ းႏိုင္ငံေရး သမား ေဒါက္တာ မာတင္လူသာကင္းတုိ့က ေသြးနဲ့ ရင္းၿပီး၊ အသက္ေပးၿပီး လမ္းခင္းခဲ႕ရတယ္။ ေတာင္အာဖရိကႏုိင္ငံက သမၼတႀကီး နယ္ဆင္မန္ဒဲလားကေတာ႕ လူျဖဴ လူမည္ း တန္းတူအခြင္႕အေရး ရေရး အတြက္ ႏုိင္ငံေရး လုပ္တာ ေထာင္ထဲကို ဝင္လိုက္ ထြက္လိုက္နဲ့ စုစုေပါင္း တြက္ၾကည္႕ ေတာ႕ ေထာင္နန္းစံရတာ ၂၇ ႏွစ္ ၾကာခဲ႕ပါတယ္။ ဒါေပမဲ႕ ေထာင္ထဲကထြက္ၿပီး ႏိုင္ငံေရး ကို လုပ္ျပန္တာပါပဲ။ ဒီေတာ႕ နယ္ဆင္မန္ဒဲလားဟာ ႏုိင္ငံေရး သက္လံု ေကာင္းတယ္လုိ့ ေခၚပါတယ္။

ဆရာဝန္ဘဝရဲ႔ သက္လံုဆုိသည္မွာ

ကြၽန္ေတာ္ ကေတာ႕ ၁၉၈၁ ခုႏွစ္ မွာ ဆ-မ လက္မွတ္ရ ဆရာဝန္ ျဖစ္ ခဲ႕ပါတယ္။ ျပင္ပဆရာဝန္အ ျဖစ္ လုပ္ကိုင္ခဲ႕ပါတယ္။ ၁၉၉၇ ခုႏွစ္ ေရာက္ေတာ႕ ကုလသမဂၢနဲ႔ NGo စီမံကိန္းေတြ မွာ ၁ဝ ႏွစ္ တစ္ဆက္တည္း အလုပ္လုပ္ ေတာ႕ ေဆးမကု ျဖစ္ပါဘူး။ စီမံကိန္းဝန္ထမ္းမလုပ္ေတာ႕တဲ႕ အခါ အႀကံေပး (Freelance Consultant To NGO) လုပ္ၿပီး စာေရး ဆရာလည္း လုပ္ျပန္ ေတာ႕ ေဆးမကု ျဖစ္တာ ယေန့အထိပါပဲ။ ကြၽန္ေတာ္ ႕မွာ နားၾကပ္နဲ့ ေဆးထိုးအပ္ မရွိပါဘူး။ ဒီေတာ႕ ကြၽန္ေတာ္ ဟာ ဆရာဝန္ဘဝမွာ သက္လံုမေကာင္းသလို ျဖစ္ ပါပေကာလား။ မိမိက အထူးကုလည္း မဟုတ္ေတာ႕ ဒီေခတ္ႀကီးမွာ လမ္းေဘး မွာ ေဆးခန္းဖြင္႕႐ံုနဲ့ လူနာနည္းလုိ့ ေျမညီထပ္ေဆးခန္းအခန္းငွားခေတာင္ ေၾက ရန္မလြယ္ပါ။ အေရး ထဲ တခ်ဳိ႔က လာၿပီးသားေၾကာျဖတ္ေပးပါ၊ ကိုယ္ဝန္ဖ်က္ ေပးပါဆိုၿပီး လာအကူအညီေတာင္းၾကေသးတယ္။ အျခားဆရာဝန္ေတြ မလုပ္ ရဲတဲ႕ အလုပ္ကို မိမိလုပ္ၿပီး ေငြမ်ားမ်ား ယူရင္ရပါတယ္။ ဒါဆိုရင္ ဆရာဝန္ဘဝ သက္လံုေကာင္းသလို ျဖစ္ေနမယ္။ ဒါေပမဲ႕ အဲဒီ လို သက္လံုေကာင္းမယ္ဆိုရင္ ဘာနဲ့သဏၭာန္တူလဲဆိုေတာ႕ အားကစားသမား တစ္ေယာက္ ဟာ တားျမစ္ေဆး (ဥပမာ-စတီး႐ြိဳက္ေဆး)သံုးလုိ့ အေမာခံႏိုင္ၿပီး သက္လံုေကာင္းသလို ျဖစ္ေန မယ္။ သက္လံုအတုႀကီး ျဖစ္ေနမယ္။

႐ိုး႐ိုးတန္းတန္း က်င္႕ဝတ္နဲ့အညီ ေဆးကုၿပီး ဆရာဝန္ဘဝမွာ ရပ္တည္ ႏိုင္ၿပီး သက္လံုေကာင္းေနတဲ႕ ႐ိုး႐ိုးအေထြေထြကု ဆရာဝန္ေတြ လည္းရွိပါတယ္။ ဒါေပမဲ႕ အဲဒီ လို အရည္အေသြးရွိတဲ႕ ဆရာဝန္အုပ္စုထဲမွာ ကြၽန္ေတာ္ မပါဝင္ပါ။ ဒါေပမဲ႕ ကြၽန္ေတာ္ စာေရး ဆရာလုပ္ေတာ႕ က်န္းမာေရး ပညာေပး ေဆာင္းပါးေတြ လည္း ေရး ပါတယ္။ ေရး ဆဲပါ။ ဒီေတာ႕ ကေလာင္ကိုင္ၿပီး ေဆးကုတယ္လုိ့ ယူဆရင္ ကြၽန္ေတာ္ ႕ရဲ႔ ဆရာဝန္ဘဝဟာ သက္လံုေကာင္းစြာ ရွင္သန္ေနဆဲပါ။

အမွာ းတစ္ခုကို ဖက္တြယ္ထားတာကိုေတာ႕ သက္လံုေကာင္းတယ္လုိ့ မဆိုခ်င္ပါ

တစ္ခါတုန္းက ဘိန္းဘုရင္ အက္စကိုဘာရွိခဲ႕ပါတယ္။ သူဟာ ဘဝ တစ္ေလွ်ာက္ မူးယစ္ရာဇာလုပ္ခဲ႕ၿပီး ဘယ္ေတာ႕မွ ေနာင္တမရ၊ ဘယ္ေတာ႕မွ မျပဳျပင္၊ ဘယ္ေတာ႕မွ အလင္းမဝင္ပါဘူး။ တစ္ေန့မွာ ေတာ႕ ရဲတပ္ဖြဲ႔နဲ့ တုိက္ပြဲ ျဖစ္ရင္း က်ဆံုး သြားပါတယ္။ လမ္းေၾကာင္းတစ္ခုကို အေသခံဖက္တြယ္သြား ပါတယ္။ ဒီလိုမ်ဳိးဇြဲရွိတာကို သက္လံုေကာင္းတယ္လုိ့ မဆိုခ်င္ပါ။

ေရသာခိုၿပီး အၾကာႀကီးအလုပ္လုပ္ျပတာဟာ သက္လံုမဟုတ္ပါ

လုပ္ငန္းခြင္မွာ တခ်ဳိ႔က မလုပ္ မ႐ႈပ္ မျပဳတ္ ဆိုတဲ႕ ေဆာင္ပုဒ္နဲ့အညီ ေနျပပါတယ္။ ဒီေတာ႕ ေရသာခိုၿပီး မွိန္းလိုက္သလို ျဖစ္ၿပီး အႏၱရာယ္ကင္းကင္းနဲ့ အၾကာႀကီးအလုပ္လုပ္ႏိုင္ပါတယ္။ ဒါေပမဲ႕ ဒီလိုမ်ဳိးကလည္း သက္လံုမဟုတ္ပါ။

စာေရး ဆရာ တစ္ေယာက္ ၏ သက္လံု

မင္းတုန္းမင္းႀကီး လက္ထက္က ဗန္းေမာ္ဆရာေတာ္ ဘုရားႀကီးသည္ ကဗ်ာစပ္အလြန္ေတာ္ ေသာ စာေရး ဆရာႀကီး ျဖစ္၏ ။ သုိ့ေသာ ္ သူ၏ ကဗ်ာစပ္ပံု က ေရႊနန္းေတာ္ ထဲက အျမင္မေတာ္ တဲ႕ ကိစၥမ်ဳိးကို ကဗ်ာစပ္တာမ်ဳိး ျဖစ္ရာ ရွင္ ဘုရင္ကိုယ္တုိင္ ခဏခဏ ကသိကေအာက္ ျဖစ္ရပါသည္။ သူ့ကို ကဗ်ာမစပ္ ပါနဲ့လုိ့ ဘုရင္ကေျပာခိုင္းလည္းမရပါ။ ဒီလိုႏွင္႕ ဘုရင္က သည္းမခံႏုိင္သည္႕အဆံုး သူ့ကို မႏၱေလးေရႊၿမိဳ႔ေတာ္ ၌ လက္မခံေတာ႕ဘဲ ဗန္းေမာ္သုိ့ပို့၏ ။

ဗန္းေမာ္တြင္ သံုးႏွစ္ ေလာက္ၾကာၿပီး ဘုရင္စိတ္ဆိုးေျပ၍ သူ့ကို ျပန္ေခၚ ရာ မႏၱေလးသုိ့ မလာေတာ႕ဘဲ စစ္ကိုင္း၌ သီတင္းသံုး၏ ။ စစ္ကိုင္းေရာက္တဲ႕ အခါ ကဗ်ာပဲ ျပန္စပ္ေနပါတယ္။ ထိုအခါ ဝါရင္႕ဆရာေတာ္ ႀကိးတစ္ပါးက မွတ္ ခ်က္ျပဳတာကေတာ႕ 'ဗန္းေမာ္တုိ့ကေတာ႕ ကဗ်ာစပ္ၿပီး လူလားေျမာက္လာတာ၊ ကဗ်ာစပ္ရင္းနဲ့ပဲ ပ်ံလြန္ေတာ္ မူမွာ ပါပဲ'ဟု ဆိုပါ၏ ။

ဗန္းေမာ္ဆရာေတာ္ ႀကီးသည္ ဘုရင္စိတ္ဆိုးမွာ ေတာင္ မေၾကာက္ဘဲ တစ္သက္လံုး ကဗ်ာစပ္ခဲ႕ရာ သက္လံုေကာင္းေသာ စာေရး ဆရာ ျဖစ္၏ ။

သက္လံုေကာင္းသူတုိ့၏ စ႐ိုက္လကၡဏာမ်ား

သက္လံုေကာင္းသူတုိ့သည္ ဦးတည္ခ်က္မွန္၏ ။ ေရသာမခို၊ ယံုၾကည္ ခ်က္ကို မေျပာင္းလဲ၊ အေၾကာက္တရားမရွိ၊ အနစ္နာခံသည္၊ သံေကာင္းမဟစ္၊ က်ယ္က်ယ္မေျပာ၊ အဖ်ား႐ွဴးမသြား၊ ပ်ာယာမခတ္၊ စိတ္တည္ၿငိမ္၏ လက္ မေျမႇာက္၊ အ႐ႈံးမေပး၊ ျဖည္းျဖည္းမွန္မွန္ ေအာင္ပြဲခံေလ႕ရွိပါသည္။ အနာဂတ္ တုိင္းျပည္ဖြံ႔ ၿဖိဳးရန္အတြက္ ယေန့လူငယ္ေတြ ကို သက္လံုဆုိင္ရာ ဒႆနမ်ား စြာ နားလည္ေပးေစရန္ သက္လံုေကာင္းေအာင္ ေလ႕က်င္႕ေပးသင္႕ပါသည္။

သက္လံုေကာင္းေသာ ႏုိင္ငံသားေတြ မ်ား ျပားရင္ ႏုိင္ငံေတာ္ ႀကီး တုိး တက္မည္ ဟု ဆိုခ်င္ပါေၾကာင္း။

Venus News

အတြဲ ၄၊ အမွတ္ ၃၈၊ ဧၿပီ၊ ၂ဝ၁၃။

******

သိမ္ငယ္ျခင္းအစစ္အမွန္ နွင့္ ေအာင္ျမင္ျခင္းအစစ္အမွန္

ကြၽန္ေတာ္ တုိ့ ျမန္မာႏိုင္ငံမွာ ဖြံ႔ ၿဖိဳးေရး ေနာက္က်၍ ခက္ခဲမႈ ေတြ ကို ရင္ဆုိင္ရတဲ႕ သူေတြ ရွိပါတယ္။ ဘတ္စ္ကားတိုးစီးရတယ္။ စီးပြားေရး မေျပလည္ မႈ ေတြ ရင္ဆုိင္ရတယ္စသျဖင္႕ စိတ္ညစ္စရာေတြ ရွိပါတယ္။ အဲဒီ အခါမွာ မိမိ ကိုယ္ကိုယ္ စိတ္အားငယ္မႈ ၊ သိမ္ငယ္မႈ ေတြ ကို ခံစားရတဲ႕ အခါေတြ ရွိပါတယ္။ ဒီ ေနရာမွာ သိမ္ငယ္ျခင္း အတုအေယာင္နဲ့ သိမ္ငယ္ျခင္းအစစ္အမွန္ကို ေရး ျပ လိုပါတယ္ဆိုရင္ေတာ႕ သိမ္ငယ္တာေတာင္ အတုရွိေသးလားဆိုၿပီး အံ႕ၾသၾက မယ္ထင္ပါတယ္။ လြန္ခဲ႕တဲ႕ ငါးႏွစ္ ေလာက္တုန္းက ကြၽန္ေတာ္ ရဲ႔မိတ္ေဆြဆရာဝန္ တစ္ဦးဟာ ႏုိင္ငံျခားမွာ ႏွစ္ ေပါင္းမ်ား စြာ သြားေနၿပီး ျမန္မာျပည္သုိ့ ကိုယ္ေရး ကိုယ္တာကိစၥနဲ့ ေခတၲျပန္ေရာက္လာပါတယ္။ သူဟာ ပထမကမၻာလုိ့ေခၚၾက တဲ႕ ထိပ္တန္းစက္မႈ ႏုိင္ငံႀကီးတစ္ခုကို ေရာက္သြားတာပါ။ ကြၽန္ေတာ္ တုိ့ကေတာ႕ ဖြံ႔ ၿဖိဳးဆဲ တတိယကမၻာဆိုပါစုိ့၊ ၄င္းဆရာဝန္နဲ့ ကြၽန္ေတာ္ ဟာ ေဆးတကၠသုိလ္ ေက်ာင္းေနဖက္အတန္းေဖာ္မဟုတ္ပါဘူး။ သူက အသက္လည္းငယ္ အတန္း လည္းငယ္ေသာ ္လည္း ရင္းႏွီးပါတယ္။ အလယ္တန္းေက်ာင္းသားဘဝကေတာ႕ တစ္ေက်ာင္းတည္းေနဖူးတယ္။ ေဆးတကၠသုိလ္ေရာက္ေတာ႕ ျပန္ေတြ ႔ျပန္ရင္းႏွီး ပါတယ္။ သူက ႏိုင္ငံျခားကို ေရာက္သြားေပမယ္႕လည္း ႏုိင္ငံျခားတုိင္းျပည္မွာ ဆရာဝန္အ ျဖစ္ လုပ္ကိုင္ခြင္႕မရခဲ႕ပါဘူး။ ေဆးကုသခြင္႕လိုင္စင္စာေမးပြဲ ျပန္ေျဖ တာက်႐ႈံးလုိ့ ကုမၸဏီတစ္ခုမွာ စာေရး အဆင္႕ဝန္ထမ္းလုပ္ေနပါတယ္။

ျမန္မာျပည္ကို သူျပန္လာတုန္း အမွတ္မထင္ ကြၽန္ေတာ္ နဲ့ လက္ဖက္ ရည္ဆုိင္မွာ အမွတ္မထင္ဆံုမိေတာ႕ ရင္းရင္းႏွီးႏွီးနဲ့ စကားေတြ ေတာ္ ေတာ္ မ်ား မ်ား ေျပာ ျဖစ္ၾကပါတယ္။

ကြၽန္ေတာ္ ကေျပာ ျဖစ္တာက သူ့ရဲ႔အတန္းေဖာ္ Class Mate ေခၚ သူငယ္ခ်င္းေတြ ဆီသြားလည္ ျဖစ္ေသးလားလုိ့ ေမးမိတယ္။ ထိုအခါ မေမွ်ာ္လင္႕ တဲ႕ စကားကို ၾကားရတာ ကေတာ႕ ဘယ္သူငယ္ခ်င္းဆရာဝန္နဲ့မွ မေတြ ႔ခ်င္ေတာ႕ ပါဘူးလုိ့ ဆိုပါတယ္။ ရန္ ျဖစ္ဖူးတာလည္းမဟုတ္၊ စီးပြားလုဖက္လည္းမဟုတ္၊ ရည္စားလုဖက္လည္း မဟုတ္ဘဲနဲ့ ႏိုင္ငံျခားမွာ အၾကာႀကီးေရာက္ေနတဲ႕ လူက ျမန္မာျပည္က လူကို မေတြ ႔ခ်င္ေတာ႕ပါဘူးဆုိေတာ႕ အံ႕ၾသမိတယ္။

ေနာက္ေတာ႕မွ သိရတာ ကေတာ႕ သူက ပထမကမၻာစက္မႈ ႏုိင္ငံႀကီးကို ေရာက္သြားေပမယ္႕ ဟုိမွာ ဆရာဝန္အလုပ္ျပန္မရခဲ႕ဘူး။ ဒီမွာ က်န္ခဲ႕တဲ႕ သူငယ္ ခ်င္းဆရာဝန္ေတြ က ပါရဂူေတြ ျဖစ္ကုန္ၿပီဆိုေတာ႕ သိမ္ငယ္သလိုခံစားရလုိ့ မေတြ ႔ ခ်င္ေတာ႕ဘူးဆိုတာသိရတယ္။ ကြၽန္ေတာ္ ႕ကိုေတာ႕ ဖက္လွဲတကင္းနဲ့ ေတာ္ ေတာ္ ခင္ပါတယ္။ ဘာေၾကာင္႕ခင္တာလဲလုိ့ ကြၽန္ေတာ္ ထင္တာေျပာရရင္ေတာ႕ သူက လည္းဟုိမွာ ဆရာဝန္အလုပ္ျပန္မရတဲ႕ ေဆးပညာဘြဲ႔ရ ျဖစ္ၿပီး၊ ကြၽန္ေတာ္ ကလည္း ဒီမွာ ဆရာဝန္အလုပ္မလုပ္တဲ႕ ေဆးပညာဘြဲ႔ရ ျဖစ္လုိ့တူတဲ႕ အရာေတြ ရွိေနလုိ့ ခင္တာလုိ့ထင္မိတယ္။

ဒီလိုနဲ့ ရက္နည္းနည္း ၾကာေတာ႕ သူျပန္ သြားပါတယ္။ အဲဒီ ေနာက္မွာ သူနဲ့ေရာကြၽန္ေတာ္ နဲ့ေရာ ႏွစ္ ဦးလံုးနဲ့သိတဲ႕ သူရဲ႔ ေၾကြးရွင္ တစ္ေယာက္ နဲ့ ကြၽန္ေတာ္ ေတြ ႔ပါတယ္။ သူႏိုင္ငံျခားထြက္ခါနီး ပိုက္ဆံေခ်းသြားတာေတာ္ ေတာ္ မ်ား တယ္။ ျပန္လည္းမဆပ္ဘူး။ ယခုေခတၲျပန္လာတာေၾကြးဆပ္ရမွာ ေၾကာက္လုိ့ တိုးတိုး တိတ္တိတ္ျပန္သြားတယ္လုိ့ အတင္းေျပာေတာ႕ ကြၽန္ေတာ္ စဥ္းစားမိတာရွိတယ္။ဟုိမွာ ဆရာဝန္မလုပ္ဘဲ စာေရး လုပ္ေနလုိ့ မသိမ္ငယ္ပါဘူး။ ႐ိုး႐ိုးသားသားနဲ့ သမၼာအာဇီဝလုပ္ရင္စာေရး အလုပ္လည္း ႐ိုးဂုဏ္ဆိုတာရွိတယ္။ မ်က္ႏွာငယ္ စရာမလိုဘူး။ ဒါေပမဲ႕ သူမ်ား အေၾကြးျပန္မဆပ္ဘဲတိုးတိုးတိတ္တိတ္ ျပန္သြား ေတာ႕ ေငြလိမ္သလို ျဖစ္ၿပီး တကယ္သိမ္ငယ္ သြားပါတယ္။ ႏုိင္ငံျခားမွာ စာေရး လုပ္ေနတာဟာ သိမ္ငယ္ျခင္း အတုအေယာင္ပါ။ ေငြလိမ္သြားတာကေတာ႕ တကယ္႕သိမ္ငယ္ျခင္းအစစ္အမွန္ ျဖစ္ပါတယ္။

ေအာင္ျမင္ျခင္းအစစ္၊ ေအာင္ျမင္ျခင္းအတု၊ သိမ္ငယ္ျခင္းအတုႏွင္႕ သိမ္ငယ္ျခင္းအစစ္တုိ့ၿပိဳင္တူ ျဖစ္ၾကပံုကို ဥပမာျပဳရရင္ လြန္ခဲ႕တဲ႕ ႏွစ္ အနည္းငယ္ အတြင္ းက ကြၽန္ေတာ္ ဟာ လံုးခ်င္းစာအုပ္တစ္အုပ္ေရး ၿပီး ကိုယ္႕ေငြနဲ့ကိုယ္ထုတ္ ဖူးတယ္။ စာအုပ္နာမည္ က 'စြန့္ဦးတီထြင္စ႐ိုက္'ရယ္လုိ့ ျဖစ္ပါတယ္။ စာအုပ္ မ်က္ႏွာဖံုးဒီဇိုင္းကို ကမၻာေက်ာ္စြန့္ဦးတီထြင္သူေဌးႀကီးဘီလ္ဂိတ္ပံု ထည္႕လိုက္ ပါတယ္။ မၾကာခင္မိတ္ေဆြ တစ္ေယာက္ က ဖုန္းဆက္ပါတယ္။ 8 Day ဂ်ာနယ္ မွာ အပတ္စဥ္ေရာင္ းအားအေကာင္းဆံုးစာအုပ္ဆယ္အုပ္စာရင္းေဖာ္ျပေတာ႕ ေဒါက္တာထြန္းဝင္းရဲ႔ စာအုပ္ကနံပါတ္(၂)ေနရာမွာ ေရာင္ းအားေကာင္းတဲ႕ စာရင္း ဝင္တယ္။ ကြန္ဂရက္က်ဴေလးရွင္းပါဆိုၿပီး မိတ္ေဆြကဖုန္းဆက္ပါတယ္။ ဒါနဲ့ စာအုပ္ေရာင္ းရေငြေလးမ်ဳိးမ်ဳိးျမက္ျမက္ရလုိ့ ၾကယ္ငါးပြင္႕ဟုိတယ္တစ္ခုမွာ ဘူေဖး သြားစားလိုက္ပါေသးတယ္။ ဒီေတာ႕ ငါစာေရး တာေအာင္ျမင္သားဘဲလုိ့ ထင္လုိက္ ေသးတယ္။

ေနာက္ေတာ႕မွ ေစ႕ေစ႕ေတြ းေတာ႕ ေရး ေရး ေပၚသလိုဆိုလို စဥ္းစားမိတာ က ဘီလ္ဂိတ္ရဲ႔ ဓာတ္ပံုႀကီးကို ဘီလ္ဂိတ္ဆီက ခြင္႕မေတာင္းဘဲမ်က္ႏွာဖံုးသံုး ထားတာဟာ ခိုးထားတာ ျဖစ္ေနတယ္။ ကြၽန္ေတာ္ ႕ရဲ႔ ေပါ႕ဆမႈ ပါ။ ဘီလ္ဂိတ္ကေတာ႕ မသိရွာဘူး။ ကြၽန္ေတာ္ ဟာ ဘီလ္ဂိတ္ဆီကခိုးဖူးပါတယ္။ ဒီေတာ႕ သိမ္ငယ္သြား ပါၿပီ။ ဆရာဝန္အလုပ္နဲ့ မရပ္တည္ႏိုင္တာဟာ သိမ္ငယ္ျခင္းအတုပါ။ ဘီလ္ဂိတ္ ဓာတ္ပံုကိုခိုးလိုက္ေတာ႕ သိမ္ငယ္ျခင္းအစစ္ ျဖစ္သြားတယ္။

ဒါေပမဲ႕ မိမိသူခိုး ျဖစ္တာကို ေဆာင္းပါးေရး ၿပီး ဝန္ခံေတာ႕ ႀကီးျမတ္ျခင္း ျဖစ္သြားျပန္ပါတယ္။

ဒါေၾကာင္႕ စာအုပ္ေရာင္ းအားေကာင္းတာက ႀကီးျမတ္ျခင္းအတုပါ။ မိမိကိုယ္ မိမိသူခိုး ျဖစ္ေၾကာင္း ဝန္ခံတာဟာ ႀကီးျမတ္ျခင္းအစစ္ ျဖစ္တယ္လုိ့ ခံစားရပါတယ္။

ဒါေၾကာင္႕ စာအုပ္တစ္အုပ္ေရး မိတာဟာ ေအာင္ျမင္ျခင္းအတု၊ ေအာင္ ျမင္ျခင္းအစစ္၊ သိမ္ငယ္ျခင္းအတုနဲ့ သိမ္ငယ္ျခင္းတုိ့ ၿပိဳင္တူ ျဖစ္ပါတယ္။

ဒါေၾကာင္႕ ယေန့လူငယ္ေတြ ဟာ ေအာင္ျမင္ျခင္း၊ သိမ္ငယ္ျခင္းတုိ့ကို ခြဲျခမ္းစိတ္ျဖာႏိုင္ရန္ ဤေဆာင္းပါးကို ေရး လုိက္ပါေၾကာင္း။

Sunday Journal

အတြဲ ၂၊ အမွတ္ ၂၅၊ ၾသဂုတ္။

******